Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Reisverhalen en (Foto-)Reportages
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

Zomer 2013 Voormalig Joegoslavië en Albanië deel 2/5

Bijzondere bijdragen over het openbaar vervoer in Nederland of in het buitenland

Plaats een reactie

Bericht Zomer 2013 Voormalig Joegoslavië en Albanië deel 2/5 door SvMp » vr 20 sep 2013 23:45

In juli/augustus heb ik een reis van 30 dagen gemaakt door het voormalig Joegoslavië en Albanië. Een prachtige reis!

Dit is het tweede deel van een vijfdelige serie reportages van deze reis.

Deel 1 is hier te vinden: viewtopic.php?f=16&t=16926

In deel 1 heb ik Zagreb bezocht en door Slovenië gereisd. In dit deel begin ik aan het gedeelte van de reis langs de kust.


7. Treinreis/fietstocht Logatec – Rijeka (Kroatië), Nachtboot Rijeka – Split – Korcula
Afgelegde fiets-afstand 47 kilometer

Dit is de laatste dag in Slovenië. Mijn bestemmning voor deze dag is Rijeka, waar om 19:00 uur de nachtboot naar Dubrovnik vertrekt. Dit is een veerdienst langs de kust van Kroatië over een lange afstand. De reis naar Dubrovnik duurt bijna 24 uur. Ik ga er echter in Korcula al af, de volgende dag om 13:30. De boot missen zal enorme gevolgen hebben voor mijn reis, aangezien deze alleen op maandag en op vrijdag vaart.

Ik reis eerst met de trein naar Ilirska Bistrica, niet ver van de Kroatisch grens. Vervolgens fiets ik naar het zuiden naar de Kroatische kust bij Opatija, om vervolgens verder te gaan langs de kust tot Rijeka. De route is ongeveer 47 kilometer, en begint met een stevige klim om vervolgens mij de grens met Kroatië vrijwel alleen nog maar te dalen tot aan de kust. De route loopt langs spoorlijn. Op deze spoorlijn rijdt twee keer per dag de international trein van Ljubjana naar Rijeka, 's ochtends en 's middags. Volop mogelijkheden dus om die boot te halen.

Afbeelding

Met lokale treinen ga ik van Logatec naar Ilirska Bistrica met een overstap in Pivka. Ik kom volgens dienstregeling aan om 9:51. Op de bovenstaande foto is de trein nog te zien. Deze gaat terug naar Pivka, aangezien dit geen internationale trein is.

Afbeelding

Station Ilirska Bistrica is een grensstation, al valt dat niet echt op door het bescheiden gebouw.

Ilirska Bistrica heeft een kleine 5000 inwoners. Na een snel ontbijt bij een tankstation rij ik de plaats uit en al gauw gaat de weg omhoog. Er zijn twee internationale grensovergangen ten zuiden van Ilirska Bistrica: Šapjane en Rupa. Naar Rupa loopt een drukke weg, die bij de grens zelfs verder gaat als snelweg. Geen prettig vooruitzicht, dus ga ik naar de grensovergang Šapjane. Deze is iets verder weg en ligt aan de drukke E61, maar ik kan bij de grensovergang komen via een zeer rustig bergweggetje.

Afbeelding

Het weggetje door de bergen op weg naar de grens.

Afbeelding

Vanuit de bergen zie ik Ilirska Bistrica liggen.

Afbeelding

Ik kom door de dorpen Studena Gora en Pavlica. De dorpjes zien er verlaten uit en in dit soort bergdorpjes vind je nog wat sfeer van het oude Slovenië.

Na Pavlica volgt nog een pittig stuk klimmen en dan is het hoogste punt bereikt, 300 meter boven Ilirska Bistrica.

Afbeelding

Na het hoogste punt kom ik door het dorpje Starod.

Afbeelding

De afdaling naar de E61. Na 1,5 kilometer E61 bereik ik de grensovergang al. Het is niet druk.

Afbeelding

Aan de Kroatische kant van de grens allerlei winkeltjes en wisselkantoortjes.

Afbeelding

Vier kilometer van de grens ligt het Kroatische grensstation Šapjane. Op het Kroatische deel van de spoorlijn rijden alleen internationale treinen. Lokale treinen zijn er niet, dus slechts twee keer per dag een trein 's ochtends en aan het eind van de middag. Op dit tijdstip in het begin van de middag is het station verlaten.

Afbeelding

Ruimte van de stationschef.

Afbeelding

De weg naar de kust. Een vijftien kilometer lange afdaling, aangezien Šapjane nog ruim 400 meter hoog ligt. Na de kruizing met de snelweg is er nog weinig verkeer over.

Afbeelding

Station Jurdani. De internationale treinen stoppen alleen in Šapjane, Opatija Matulji en Rijeka. Lokale treinen rijden niet. Er is een handvol stationnetjes waar geen treinen meer stoppen waaronder Jurdani. Het lijkt er op dat hier niet zo lang geleden nog wel treinen stopten.

Afbeelding

Station Opatija-Matulji.

Afbeelding

Close-up voorgevel station Opatija-Matulji.

Afbeelding

Interieur Station Opatija-Matulji.

Korte tijd later bereik ik de kust. Een lelijk stukje Kroatië. Van Matulji tot Rijeka druk, rommelig en vol. Weinig mooi uitzicht op de zee. Stukjes groen zijn er alleen waar steile berghellingen zijn. Rijeka is de derde stad van Kroatië.

Afbeelding

Station Rijeka.

Afbeelding

Perron station Rijeka. Ondanks dat het een grote stad is, komen hier weinig treinen. Het is het eindpunt van twee spoorlijnen: De spoorlijn uit Slovenië en een spoorlijn vanuit Zagreb.

Rijeka vind ik niet echt boeiend. In een restaurant op het station eet ik wat. Daarna ga ik naar de boot. Mijn kaartjes heb ik vooraf al besteld via internet. Ik moet ze alleen nog afhalen bij het loket. Dat is snel gedaan. Volgens de reservering moet je er twee uren van tevoren zijn, maar van de bootmaatschappij Jadrolinija had ik al vernomen dat dit niet nodig is. Ik ga een half uur van tevoren aan boord en tot vlak voor vertrek komen er nog mensen. Het gaat duidelijk minder strak dan wat ik eerder dit jaar mee heb gemaakt op de boot naar Engeland.

Jadrolinija is de grootste rederij van Kroatië voor personenvervoer. Er is één lange verbindings langs de kust van Rijeka naar Dubrovnik, enkele internationale verbindingen naar Italië en vele lokale veerboten over korte afstanden. Die lokale veerboten zijn een belangrijke vorm van openbaar vervoer voor de vele eilanden.

De tickets hebben mij 989 gekost, ongeveer 130 euro. Dat is inclusief havenbelasting, vervoer van de fiets en een hut voor mezelf. Varen tot aan Dubrovnik zou maar een klein beetje meer hebben gekost. Twee dagen later zal ik alsnog in Dubrovnik aan komen, maar om de reis veelzijdiger te maken en voor een bezoek aan Mostar kies ik er voor om niet direct naar Dubrovnik te varen. Via het eiland Korcula, het schiereiland Pelješac en twee lokale Jadrolinija verbindingen ga ik naar Ploce en Krvavac II.

Afbeelding

Vertrek uit Rijeka.

Afbeelding

Rijeka door het raampje van mijn hut.

Afbeelding

Het achterdek. De vele flats van Rijeka zijn goed te zien in de verte. Op het dek worden vele slaapmatten neergelegd. Complete kampeeruitrustingen komen tevoorschijn.

Het schip is oud, een compleet andere klasse dan de veerboten in noord-west Europa, maar wel netjes. De faciliteiten zijn beperkt: er is één bar, één restaurant en op het dek is een kiosk.

Als het donker is ga ik naar bed en ik val snel in slaap. Om 3.00 uur 's nachts word ik wakker. Ik ga een rondje maken op het schip. Overal waar geslapen kan worden, wordt geslapen. Het dek ligt helemaal vol. In de bar liggen mensen op banken, onder tafels en verspreid op de vloer. Het ziet er erg armoedig uit, ook al begrijp ik dat de prijs voor een hut behoorlijk hoog is. Het doet mij denken aan zo'n immigranten-schip waar mensen al hun geld hebben besteed aan een ticket.


8. Fietstocht/boot Korcula – Krvavac II (Kroatië)
Afgelegde fiets-afstand 45 kilometer

Iets na 7 uur 's ochtends word ik weer wakker. Ik zie door het raampje dat de boot in een haven ligt: de stop in Split. Ik ga verder slapen. Weinig hotels waar ik zo goed heb geslapen als op deze boot, tegen alle verwachtingen in. Uit een gat in het plafond komt koude lucht waardoor de temperatuur zeer aangenaam is.

Afbeelding

Een paar uren later word ik weer wakker en dit is mijn uitzicht glimlach

Afbeelding

De mooie kust van het eiland Hvar.

Afbeelding

Een van de gangen waar de hutten zich bevinden.

Afbeelding

Mijn hut. Heerlijk retro allemaal.

De boot komt pas om 13:30 in Korcula aan. Ik ontbijt in het restaurant en daarna vliegt de tijd voorbij.

Afbeelding

Het autodek waar ook de fiets staat. Het schip nadert de aanlegsteiger van Korcula.

Afbeelding

Aankomst in Korcula. Binnen een paar minuten ben ik al van het schip af en de mensen die hier opstappen staan al klaar.

Vanaf dit eiland ga ik met de boot naar het dorpje Orebic op het schiereiland Pelješac. Deze boot vertrekt vanuit een haventje ongeveer vier kilometer verderop.

Afbeelding

Uitzicht over Korcula stad. De boot waarmee ik ben gekomen ligt nog in de haven en staat op het punt om te vertrekken.

Afbeelding

Haven Domince waar de boot net is afgemeerd. Deze boot is een stuk kleiner en doet mij erg denken aan de boten die we hier in Nederland naar de waddeneilanden hebben.

Ik koop kaartjes voor twee lokale veerdiensten: Jadrolinija lijn 634 Domince (Korcula) – Orebic en Jadrolinija lijn 633 Trpanj – Ploce. Dit kost mij ongeveer 12 euro. De fiets is bijna net zo duur als ik zelf. Bij het loket kom ik een stel Engelsen tegen die via dezelfde route naar Ploce reizen. Om van Orebic naar Trpanj te komen, zullen zij de bus nemen, ik zal fietsen.

Pelješac is een lang schiereiland, uitgestrekt langs de kust van het Kroatische vasteland. Ongeveer halverwege tussen Ploce en Dubrovnik zit het vast aan het vasteland. Orebic is een dorpje in het zuid-westen van het schiereiland. De boot naar Ploce vertrekt vanuit Trpanj direct aan de andere kant van het schiereiland. Hemelsbreed liggen de plaatsen nog geen 15 kilometer uit elkaar, maar er tussen liggen hoge bergen. Een 20 kilometer lange weg door de bergen verbindt beide plaatsen. Het hoogste punt ligt op 400 meter hoogte. Vlakbij dat punt is een afslag in zuid-oostelijke richting naar het uiteinde van het schiereiland en de verbinding met het vasteland.

Afbeelding

Schitterende boottocht tussen Korcula en Orebic. Prachtig om verspreid in de blauwe zee al die groene eilandjes te zien liggen.

Afbeelding

Orebic in zicht.

De overtocht duurt maar 20 minuten. Orebic is een dorpje met nog geen 1000 inwoners.

Afbeelding

De bergweg tussen Orebic en Trpanj. Schitterende uitzichten, nergens bebouwing. Ruim 10 kilometer afleggen om een hoogte van 400 meter te bereiken. In theorie is dat gemakkelijker dan de Wurzenpass, in de praktijk was deze klim een stuk zwaarder vooral door het gebrek aan schaduw. Maar adembenemend mooi, mooier dan dit heb ik Kroatië nog niet gezien deze reis!

Afbeelding

Het hoogste punt is gepasseerd en de afdaling is begonnen. Dit is de t-splitsing halverwege. Rechtdoor gaat de weg richting de aansluiting met het vaste land vijftig kilometer verderop. Linksaf de weg naar de plaats Trpanj.

Afbeelding

De weg naar Trpanj.

Afbeelding

Trpanj.

Afbeelding

Zicht op Trpanj, vanaf de boot kort na vertrek.

Afbeelding

Deze boottocht duurt een uur. De haven van Ploce met veel industrie.

Afbeelding

Aankomst in Ploce. Het begint al te schemeren. Ploce is een paradijs voor liefhebbers van oostblok-architectuur. Daarom kijk ik een poosje rond in de stad en al gauw wordt het donker.

Ploce ligt vlakbij de monding van de rivier de Neretva. Mijn hotel is in Krvavac II, aan de Neretva 20 kilometer landinwaarts. Ik moet dus nog een flink stuk fietsen. De weg is opmerkelijk druk. Om de 500 meter staan stalletjes langs de weg waar allerlei streekproducten worden verkocht. Ze hebben allemaal dezelfde producten, ik kan me niet voorstellen dat ze allemaal genoeg klanten hebben. Ondanks het late tijdstip zijn ze bijna allemaal nog open. Rond 22.00 uur kom ik aan in hotel Villa Neretva, waar ik een uitstekende kamer heb.


9. Verblijf Krvavac II (dagtocht naar Mostar, Bosnië)
Afgelegde fiets-afstand 110 kilometer

Ik sta voor een lastige keuze: Dagtocht Mostar of dagtocht naar Ploce. Ik zou Ploce graag beter willen bekijken inclusief het vervallen treinstation, maar ik wil ook Bosnië zien. Ik kies voor een dagtocht naar Bosnië.

Langs de Neretva loopt een spoorlijn van eindpunt Ploce tot aan Mostar en verder. Het Kroatische deel is ongeveer 23 kilometer lang en ligt volledig geïsoleerd van de rest van het Kroatische spoor, als gevolg van het uiteenvallen van Joegoslavië. Dagelijks rijdt er een handjevol lokale treinen van Ploce tot het Kroatische grensstation Metkovic. Dagelijks rijdt in elke richting één internationale trein van Ploce naar Sarajevo.

De trein naar Mostar en Sarajavo vertrekt 's middags pas, dus die is niet bruikbaar voor een dagtocht naar Bosnië in. In Bosnië rijdt dagelijks in elke richting één lokale trein. Deze trein vertrekt 7:20 al, het is 19 kilometer fietsen vanaf het hotel, dat is mij te vroeg. En dan weet ik ook niet of fietsen in de trein mee kunnen. Daarom besluit ik om te gaan fietsen, in Bosnië zie ik wel hoe ver ik kom.

Na het ontbijt fiets ik naar Metkovic, een stad aan de grens met ca. 14.000 inwoners.

Afbeelding

Station Metkovic, het Kroatische grensstation. Het gebouw is pas opgeknapt, weinig sfeer.

Bij Metkovic zijn twee grensovergangen: Een grote internationale grensovergang aan een drukke weg aan de zuidelijke over van de Neretva. Een de overkant van de Neretva bevindt zich een lokale grensovergang, bestemd voor lokaal verkeer. Deze kleine grensovergang ligt nog geen kilometer verwijderd van het station. Uiteraard gaat mijn voorkeur uit naar kleine rustige wegen. Ik ga bij de grensovergang kijken. Deze is zeer eenvoudig. Er zijn niet eens borden. Een kleine overkapping en een kantoortje. Ondanks dat deze overgang voor buitenlanders niet is toegestaan, ga ik het toch proberen. Er staan drie beambten, vermoedelijk alle drie Kroaten gezien de uniformen. Ze komen vriendelijk over. Ik zeg dat ik Nederlander ben en dat ik een dagtocht naar Mostar ga doen. Eén van de mannen gaat het kantoor in, en even later zegt hij dat ik door mag als ik op de terugweg maar via de internationale grensovergang Kroatië weer in ga.

Afbeelding

En voordat ik het weet ben ik in Bosnië. Ik heb mijn paspoort niet eens hoeven laten zien blozen.
Ik weet niet of Bosnië aan verplicht stempelen doet. Als dat het geval is, dan heb ik op de terugreis wat uit de leggen. Ik heb niet eens een Bosnische agent gezien.

Ik zal later wel zien. Eerst fiets ik door over deze rustige weg en even later kom ik in Capljina. Capljina is een grote plaats met ca. 38.000 inwoners. Hier bevindt zich ook het eerste treinstation.

Afbeelding

Station Capljina.
Recentelijk helaas onherkenbaar moderniseerd. In de stationshal hangen oude foto's waarop een authentiek naoorlogs gebouw te zien is. Verder helemaal verlaten met uitzondering van het personeel, aangezien er maar vier treinen per dag komen.

Afbeelding

Straatzijde station Capljina.

Tegenover het station Capljina pin ik 15 Bosnische marken om de dag door te komen.

Afbeelding

Nog zichtbare sporen van de oorlog in Capljina.

Na Capljina ga ik verder over een smal weggetje langs het spoor en de Neretva.

Afbeelding

Station Šurmanci, een klein stationnetje langs de spoorlijn. Ook gemoderniseerd, net zoals alle andere stations tot aan Mostar. Geen sfeer. Hier stoppen alleen lokale treinen dus in beide richtingen slechts één trein per dag.

Afbeelding

Het smalle weggetje. Na ruim 30 kilometer fietsen over dit weggetje bereik ik Mostar. Ik doe er lang over, omdat op een paar plaatsen de weg enkele kilometers onverhard is en ik moet lopen. Door de Neretva kan ik niet zomaar bij de grote weg komen.

Afbeelding

De Neretva in Bosnië.

Aan het eind van de middag kom ik in Mostar aan. Eerst een nieuw, kilometers lang, bedrijventerrein. Daarna kom ik in de stad.

Afbeelding

In de oudere wijken zijn volop sporen van de oorlog zichtbaar, zoals dit kapot geschoten gebouw. Er staan allerlei borden met informatie over de wederopbouw door allerlei Europese landen.

Afbeelding

De Neretva in Mostar.

Afbeelding

Perron van station Mostar. Het station is bijna helemaal verlaten, omdat er in Mostar ook maar vier treinen per dag stoppen.

Afbeelding

Station Mostar gezien vanaf de straat.

Afbeelding

De Stari Most, de beroemde brug in Mostar, gezien vanaf het voetgangersgebied door het oude centrum. Ik zie een man van de brug in de Neretva springen!

Afbeelding

De Stari Most gezien vanaf een andere brug. Vanaf deze positie zijn schitterende foto's gemaakt, maar de stand van de zon is bij het maken van deze foto niet optimaal.

Afbeelding

Gehavende flat aan de rand van Mostar. Het is al avond en de hoogste tijd om terug te gaan. Het zal niet lang meer duren voordat het donker wordt. Ik fiets terug over de grote weg. De drukte valt mee en ik kan flink doorrijden. Het eerste deel van de tocht is het nog niet donker en het valt mij op dat de route over de grote weg ondanks het verkeer een stuk mooier is dan de heenreis over het smalle weggetje! Ik kom door een paar leuke dorpjes heen, veel levendigheid langs de weg en mooie landschappen. Helaas is het niet licht genoeg om mooie foto's maken. Daar is ook geen tijd voor. In twee uren tijd leg ik de 42 kilometer naar de grens af.

Bij de grens blijkt er niets aan de hand te zijn. De Bosnische controle ben ik zo door. Voor de Kroatische controle moet ik 20 minuten wachten, ondanks dat er maar een handjevol auto's voor mij zijn. Ze stellen allerlei vragen, ook aan mij. Over drugs en zo, al zou ik niet weten waarom iemand drugs vanuit Bosnië mee zou nemen Kroatië in. Laat in de avond kom ik terug in het hotel.


10. Fietstocht Krvavac II – Dubrovnik (Kroatië)
Afgelegde fiets-afstand 83 kilometer

De komende drie dagen staan in het teken van een lange fietstocht van Krvavac II naar Bar in Montenegro. De eerste etappe van deze tocht gaat naar Dubrovnik.

Afbeelding

Het hotel waar ik de afgelopen twee nachten ben geweest.

Afbeelding

De delta van de Neretva, een van de weinige vlakke gebieden in deze regio.

Afbeelding

De Jadranska magistrala, in het Engels vaak Adriatic Highway genoemd. De weg begint al in Rijeka en loopt door tot voorbij Bar in Montenegro. Hoewel in het Engels het woord "highway" wordt gebruikt, is de weg in het zuiden van Kroatië geen echte snelweg. Door het toerisme is het wel druk. Er zijn weinig alternatieven. Voor auto's is deze weg de enige serieuze optie. Voor een aantal stukken heb ik alternatieven door de bergen gevonden, maar er zijn ook stukken waar deze hoofdweg ook voor mij de enige optie is. De verhalen over het verkeer lopen uiteen.

Eerste indruk is dat het erg meevalt. De weg is in Kroatië behoorlijk breed. Voor de weghelft waar de weg stijgt, is een derde rijbaan beschikbaar.

Afbeelding

Het eerste stuk van de weg ligt land inwaarts langs de Neretva-delta. Op deze foto is de zee in zicht.

Afbeelding

Vlakbij de Bosnische grens, komt de weg uit bij de kust en loopt langs de kust verder.

Bosnië heeft een klein stukje kust, waardoor het meest zuidelijke deel van Kroatië wordt gescheiden van de rest van het land door een stuk Bosnië. De kustweg gaat negen kilometer lang door Bosnië heen dus ook twee grensovergangen kort na elkaar. Er zijn plannen voor een brug tussen Pelješac en het vasteland, zodat het niet meer nodig is om door Bosnië te rijden. Deze brug is echter erg duur en onderwerp van politiek debat.

Afbeelding

Grensbord Bosnië. De vorige dag heb ik geen borden gezien, dus nu alsnog.

Afbeelding

De grensovergang die ik pas heb gepasseerd. Er is helemaal geen controle, al het verkeer kan gewoon doorrijden. Daarom staan er ook geen rijen. De weg en de grensovergang zijn recentelijk vernieuwd. Het verbaast mij dat er voor Kroatië en Bosnië nog gescheiden grensposten zijn gebouwd, terwijl er helemaal geen controle plaatsvindt. Juist dan verwacht ik eerder een enkele gezamelijke grenspost.

Afbeelding

De Bosnische kust.

Afbeelding

Kustweg met routebord aan de rand van Neum. In Bosnië zijn de wegwijzers zowel in het latijns alfabet als het cyrillische schrift. Ik heb verschillende borden gezien waar het cyrillische schrift is beklad zoals ook op deze foto te zien is. Dit is in gebied waar Bosnische Kroaten de meerderheid vormen en het toont aan dat er nog steeds onverdraagzaamheid is tussen de verschillende etnische groepen.

Afbeelding

Neum, de enige noemenswaardige kustplaats van Bosnië. Zelfs de cyrillische teksten op de hoge borden bij het stoplicht zijn beklad.

Afbeelding

Prachtig uitzicht over de zee en eilanden vanaf de kustweg.

Afbeelding

In Kroatië, Bosnië en Montenegro is dit heerlijke drankje overal te koop. Rauch Green Apple. Het is heerlijk spul en daarom dan ook de lezersvraag: Is het ergens in Nederland of Duitsland verkrijgbaar?

Afbeelding

De grensovergang. Identiek aan de eerste. Ook hier geen enkele controle, het lijkt wel een Schengen-grens. Ik heb nog nooit een grensovergang met zo'n prachtig uitzicht gezien.

Afbeelding

Het beeldschone Kroatië. Blauw water en overal verspreid grote en kleine eilanden. Schitterend!

Afbeelding

Het schiereiland Pelješac is hier verbonden met het vasteland. Rechtsaf de weg het schiereiland op, richting de plaatsen waar ik twee dagen hiervoor ben geweest.

Afbeelding

Vlakbij Slano ga ik van de grote kustweg af, linksaf over een smalle weg de bergen in.

Afbeelding

De weg stijgt van 100 naar 400 meter. De flinke klim wordt beloond met een prachtig uitzicht. Ver beneden ligt de kustweg.

Afbeelding

Een zeer rustig klein en hoog gelegen weggetje door de bergen.

Afbeelding

Uitzicht over de zee en kustweg. De weg gaat weer dalen en ik kom weer op de kustweg terecht.

Afbeelding

De laatste kilometers naar Dubrovnik fiets ik langs de kust in de schemering.

In Dubrovnik wacht mij aan onaangename verrassing: Het hotel heeft geen airconditioning. Terwijl ik tijdens de voorbereiding heel bewust hotels heb uitgezocht met airconditioning. Dagen achter elkaar 80 kilometer door bergachtig gebied met temperaturen rond de 35 graden kan alleen met goede nachtrust. De kamer kost maar liefst 39 euro, het dubbele van wat ik gewend ben tijdens mijn reizen door Oost-Europa.

De eigenaresse biedt mij een vervangende kamer aan. Die heeft ook geen airconditioning, maar is wel voorzien van een keuken waar wel een airconditioning is. Ik accepteer dat aanbod. Helaas blijkt die airconditioning niet effectief. De slaapkamer wordt niet koel. Sterker nog, de uitlaat van de airco blaast de warme lucht naar het raam van de slaapkamer. De kamer/appartement is een zooitje. Zo doet geen enkele schemerlamp het, simpelweg omdat er geen stopcontacten zijn.

Ik ga naar het centrum om wat te eten. De schoonheid van Kroatië heeft een keerzijde: Alles is te duur. Mijn ervaringen met Kroatische restaurants zijn hoge prijzen en belabberde kwaliteit. En ik klaag niet snel over eten. Daarom hou ik het in Kroatië bij simpele fastfood. Producten in winkeltjes langs de weg zijn erg duur, uitgaven lopen snel op door het vele drinken met de hoge temperaturen. Er lijkt een bepaalde arrogantie te heersen, het idee dat toeristen toch wel betalen, een houding die je ook in West-Europese landen ziet. Dat vind ik erg jammer.

's Nachts kan ik niet slapen. Ik doe het raam open, maar ik hoor allemaal lawaai van de eigenaresse en buren. Men lijkt hier 's nachts te leven. Om 1.00 uur ga ik de kamer uit en spreek de eigenaresse aan.

Ik stel het volgende voor: Geld terug en ik verlaat nu de kamer. In deze toeristische regio zijn overal kamers te huur, en achteraf gezien had ik niets hoeven te reserveren. Ik heb dat wel gedaan omdat ik plekken gewend ben waar amper hotels zijn. De vrouw begint te schreeuwen. Dat ze al 12 jaar met toeristen werkt en nog nooit commentaar heb gehad. Ik zeg dat ik daar geen boodschap aan heb, omdat in de informatie op Booking.com nadrukkelijk staat dat er een airconditioning is en dat zij dus in gebreke is. Enige optie is geld terug zodat ik de gelegenheid heb om alsnog een goede slaapplek te zoeken. Ze schreeuwt harder en harder en wordt vervolgens kwaad op mij dat haar geschreeuw haar kinderen wakker maakt. Ze loopt uiteindelijk weg.

Ik besluit om toch maar proberen te slapen. Ik ben zo stom geweest om vooraf te betalen. Ik maak mij wat zorgen om mijn fiets. Die staat op de binnenplaats. Dat mens is echt knettergek en ik wil niet dat er iets met mijn fiets wordt uitgespookt. Ik mail nog wel het hotel waar ik de volgende dag naar toe ga met dit verhaal en dat ik absoluut een kamer met werkende airco nodig heb. Uiteindelijk slaap ik deze nacht drie uren..

Wordt vervolgd in het volgende deel van deze serie reportages..

SvMp
Berichten: 700
Geregistreerd: zo 27 jul 2008 12:38
Woonplaats: Frieslân
Heeft Bedankt: 3 keer
Ontvangen Bedankjes: 7 keer
Bericht Re: Zomer 2013 Voormalig Joegoslavië en Albanië deel 2/5 door groentje » za 21 sep 2013 08:14

Fijne reportage. De dienstregeling in flinke delen van Kroatië zijn duidelijk maar triest, maar wat een landschappen!
Eerlijk gezegd vind ik de gerenoveerde stationnetjes nog steeds sfeer genoeg hebben, hoor.

groentje
Medewerker Infrabel
Medewerker Infrabel
Berichten: 1530
Geregistreerd: vr 09 jan 2004 01:35
Woonplaats: Brussel, België
Heeft Bedankt: 1 keer
Ontvangen Bedankjes: 2 keer
Bericht Re: Zomer 2013 Voormalig Joegoslavië en Albanië deel 2/5 door Vinny » za 21 sep 2013 09:22

Mooie repo inderdaad. glimlach

Avatar gebruiker
Vinny
Spoormedewerker
Spoormedewerker
Berichten: 6989
Geregistreerd: wo 14 dec 2005 23:54
Woonplaats: Heeg
Heeft Bedankt: 1 keer
Ontvangen Bedankjes: 3 keer
Bericht Re: Zomer 2013 Voormalig Joegoslavië en Albanië deel 2/5 door SvMp » za 21 sep 2013 10:32

@groentje:
Nou ben ik meer tegen modernisering dan een gemiddeld mens, maar die stations in Bosnië daar werd ik toch wel heel somber van. Vooral Capljina. Er zijn nog drie andere stationnetjes die ik niet in de reportage heb meegenomen, en die zijn ook helemaal onherkenbaar.

Die dienstregeling is een bijzonder verhaal. Op internet heb ik verschillende reportages gevonden van enkele jaren geleden waarop lokale treinen tussen Rijeka en Šapjane te zien zijn, die stoppen op een aantal tussengelegen stations. Twee van die stationnetjes heb ik zelf bekeken en deze liggen middenin dorpen, dus niet eens afgelegen. Maar het verbaast mij vooral vanwege Opatija. Deze stad heeft ruim 12.000 inwoners, en de verstedelijking gaat door tot aan Rijeka, waardoor je Opatija wel als een voorstad kunt beschouwen. Desondanks geen lokale treinen. Ik kan dit niet verklaren. Misschien een plotselinge bezuiniging? In Servië zijn ook wel eens plotseling spoorlijnen gesloten. Het vreemde is wel dat er tussen Ploce en Metkovic nog wel meerdere treinen per dag rijden, terwijl ik denk dat er rond Rijeka meer potentieel is. Op het traject Ploce en Metkovic worden sommige dorpen van stations gescheiden door de Neretva, zodat je bijvoorbeeld vanuit het centrum van Opuzen 18 kilometer moet rijden om op station Opuzen te komen. En er vaart geen pont.

Verbazender is dat er zo weinig treinen tussen Mostar en Sarajevo rijden. In Bosnië zijn amper treinen. Alleen Slovenië en Kroatië ten oosten van Zagreb heeft een redelijke dienstregeling voor de trein.

Wel veel bussen. Aan de voorkant van station Rijeka zijn veel bussen te zien, en per dag maar een handjevol treinen. Op verschillende plekken ben ik tijdens mijn fietstochten busstations tegengekomen, met dienstregelingen alsof Joegoslavië nooit uiteen is gevallen.

SvMp
Berichten: 700
Geregistreerd: zo 27 jul 2008 12:38
Woonplaats: Frieslân
Heeft Bedankt: 3 keer
Ontvangen Bedankjes: 7 keer
Bericht Re: Zomer 2013 Voormalig Joegoslavië en Albanië deel 2/5 door Stootblok » do 28 aug 2014 16:44

De treinen

De stations in Bosnië zijn met EU-gelden opgeknapt, maar door de dubbele bestuurslagen in Bosnië rijden er nauwelijks treinen. Je haalt station Opuzen aan. Bij dat soort stationnetjes geldt halen & brengen: alleen wie wordt verwacht of wegmoet, wordt de rivier overgezet.

In Kroatië en Bosnië heeft de econ.crisis ongeveer net zo hard toegeslagen als in Griekenland, Spanje, Portugal. Daarom zijn er nogal wat treinen wegbezuinigd, vooral waar prima alternatieven rijden. Opatija zit in het stadsbusnet van Rijeka en heeft minstens elk kwartier een bus, waarmee je veel sneller in Rijeka Centar bent dan met de trein.

Station Ilirska Bistrica is een grensstation, al valt dat niet echt op door het bescheiden gebouw.
Het is het laatste station voor de grens. De controles vind je bij Rupa en die stop vind je niet in een dienstregeling. Het goederenvervoer over deze lijn is de enige reden, waarom de lijn nog open is. Wanneer de lijn Rijeka-Zagreb gesloten is, worden de goederentreinen via Slovenië naar Hongarije gestuurd.

De foto van het autodek op de veerdienst roept akelige herinneringen op. Het is een oude boot en de auto's van nu zijn eigenlijk te breed ... we zijn nog nooit zonder krassen of deuken van zo'n schip gekomen.

Ploce - verkoop langs de weg vond je vroeger op meer plaatsen. Dat werkt volgens het principe, dat 's morgens vroeg de grootouders naar de weg worden gebracht en 's avonds weer opgehaald of ze blijven slapen op hun stek. Eventueel wordt tussen de middag de voorraad aangevuld. Je kunt alle etenswaar van dit soort stallen gerust kopen, de kwaliteit is beter dan in de supermarkt. Alleen met vers vlees moet je oppassen, maar gerookte en gedroogde ham is gewoon goed te eten.

Grens Bosnië-Kroatië. Je bent er geweest, terwijl het net een EU-buitengrens (maar geen Schengengrens) is geworden. De lokale grensovergang is je alleen gelukt omdat je op de fiets was - met een auto wordt je onverbiddelijk teruggestuurd. Je hebt geen stempels gekregen, zodat de doune-beambte later geen problemen krijgt met zijn collega's bij de andere grensovergang of met zijn chef. De vraag naar drugs is standaard aan de grens, zeker als je met een Nederlands paspoort zwaait. In Bosnië kun je op diverse plekken de hennep zien groeien ;)
De grenscontroles op de Jadranska Magistrale zijn de zomer erg mild. Als je daar afslaat en Bosnië in wilt rijden, krijg je wel een echte controle, maar omdat vrijwel iedereen doorrijdt - wel stopt bij een van de Bosnische winkels of restaurants - blijven de controles beperkt. Wel is er op het hele stuk cameratoezicht.

Springen van de veliki Stari Most in de Neretva in Mostar gebeurt tegen betaling. Afhankelijk van het seizoen kost dat tot 25 euro.

Het wegstrepen van het cyrillisch alfabet in Neum is gedaan door Kroaten uit Kroatië, niet door Bosnische Kroaten - die hebben er geen belang bij.

Dubrovnik...
Voor toeristen van oudsher een dure stad, omdat hier de Italianen met geld hun vakantie doorbrengen. Bookings.com heb je niet nodig voor voormalig Joegoslavië. Je kunt beter ter plaatse je oriënteren want er is altijd plek. De restaurants hebben inderdaad standaard toeristnevoer op het menu en dankzij de BTW van 28% (25% landelijk + 3% regionaal) behoorlijk overprijsd. Als je fastfood eet, dan eet je zonder twijfel Aviko-diepvries-aardappelproducten.


Verder een mooie reportage :)
*

Stootblok
Moderator / Beheerder
Berichten: 858
Geregistreerd: zo 11 maart 2007 00:30
Woonplaats: Delnice
Heeft Bedankt: 17 keer
Ontvangen Bedankjes: 4 keer
Bericht Re: Zomer 2013 Voormalig Joegoslavië en Albanië deel 2/5 door Roberta » wo 24 sep 2014 09:36

In Kroatië, Bosnië en Montenegro is dit heerlijke drankje overal te koop. Rauch Green Apple. Het is heerlijk spul en daarom dan ook de lezersvraag: Is het ergens in Nederland of Duitsland verkrijgbaar?


Bij drankenhandel Hooisma.

Drankenhandel Hooisma
Edisonstraat 14
8801 PN Franeker

info@hooisma.nl
Tel.: (0517) 412 334
Fax: (0517) 417 460

Avatar gebruiker
Roberta
Berichten: 1590
Geregistreerd: ma 16 nov 2009 21:01
Woonplaats: Zeist
Heeft Bedankt: 7 keer
Ontvangen Bedankjes: 19 keer
Bericht Re: Zomer 2013 Voormalig Joegoslavië en Albanië deel 2/5 door SvMp » zo 05 okt 2014 23:12

Stootblok, bedankt voor de interessante aanvulling.

Roberta, goed gevonden!

SvMp
Berichten: 700
Geregistreerd: zo 27 jul 2008 12:38
Woonplaats: Frieslân
Heeft Bedankt: 3 keer
Ontvangen Bedankjes: 7 keer
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Reisverhalen en (Foto-)Reportages

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast