Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Reisverhalen en (Foto-)Reportages
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

RailAway met Roberta: OV in Mallorca

Bijzondere bijdragen over het openbaar vervoer in Nederland of in het buitenland

Plaats een reactie

Bericht RailAway met Roberta: OV in Mallorca door Roberta » zo 21 sep 2014 09:42

Openbaar vervoer in Mallorca
9 April 2014


Deel 1 — De Sóller tram


Daar mijn ouders dit jaar 50 jaar getrouwd zijn, besloten mijn zus, zwager en ik vorig jaar te gaan sparen voor een vliegreis met z’n vijven naar Mallorca. Zeker voor mijn ouders een verrassing, maar voor mijzelf ook. Ik had slechts één keer eerder gevlogen, en dat was in een Fokker Friendship. Na mijn zenuwen wat overwonnen te hebben, is de vlucht naar Palma met een Boeing 737-800 mij goed bevallen, ook omdat ik een mooi plekje bij het raam had. Ons verblijf in Mallorca was ook prima, waarbij ik nogmaals mijn waardering wil uitspreken voor het personeel van Aparthotel Martha in Cala d’Or. Het is zeer prettig als je ver van huis bent, en voor informatie kan terugvallen op Nederlands sprekend personeel.

En zo kon het gebeuren dat wij op 9 April 2014 een bezoekje brachten aan Sóller. Na een ritje van zo’n anderhalf uur in onze huurauto tracteerden we ons eerst op een ijsje. Zittend op een terrasje aan de Plaça de sa Constitució merkte ik al op dat er tramrails door het plein liepen, dat al kort daarna
 beantwoord werd door een tram die zijn komst vrolijk fluitend aankondigde. Of we daarmee mee wilde rijden? Natuurlijk! Onze kelner verwijst ons naar een straatje naast de kerk, waar aan het einde het station van Sóller is, en ook het beginpunt van de tram. Nadat het ijsje verorberd was, en we de ober een fooitje gegeven hadden, gaan we naar het station van Sóller. De kaartjes zijn snel gekocht, en haasten hoeven we ons niet, want het trammetje rijdt elk half uur. Ik ontdek ondertussen een souvenirwinkeltje in het station, en kom zeker niet met lege handen thuis. Naast enkele ansichtkaarten is er ook een leuk boekje te koop over de tram én trein die naar Sóller rijdt. Ik laat het boekje eerst liggen, maar zie dan dat er ook een Engelstalige versie verkocht wordt. Ik kan het u zeer aanraden, zeker omdat het boekje een leuk en begrijpelijk verslag geeft van het treintje en de tram die hier rijden (en voor mij scheelt het een hoop uitzoekwerk ;) ).

Afbeelding

Het trammetje van Sóller wringt zich tussen de terrasjes op de Plaça de sa Constitució door. Motorwagen 23 komt uit Lissabon en is met 50 jaar oud één van de jongste trammetjes.

Het trammetje dat hier tussen Sóller en Port de Sóller rijdt is eigenlijk uit nood geboren. Eigenlijk zou de trein door moeten rijden naar Port de Sóller, maar nadat het uit de bergen afgedaald is komt het uit in het station van Sóller, dat 40 meter boven zee ligt en midden in de stad. De ruimte in het dal en de bebouwing in de stad is te krap om de spoorlijn door te trekken, en uiteindelijk besloot men om de lijn als tramlijn voort te zetten. Een tram is nou net even flexibeler, en kan zich door krappe straatjes altijd nog een weg vinden. Het lijntje is op 4 october 1913 geopend, en is bijna 4,9 km lang. Het lijntje kende personen- en goederenvervoer, maar dat laatste is medio vijftiger jaren verdwenen. Opmerkelijk is dat het niet alleen door touristen gebruikt wordt, maar ook door de lokale bevolking. Zeker omdat het rijden en parkeren in Sóller en Port de Sóller uiterst moeilijk is.

Afbeelding

In de binnenstad van Sóller moet de tram zijn weg vinden in hele krappe straatjes. Gelukkig is de oude stad grotendeels autoluw en zijn er voetgangers gebieden.

Na zo’n 10 minuten komt onze tram aan, en het kan zich in een ruime belangstelling verheugen. Daar is goed in voorzien, want onze tram bestaat uit twee aanhangwagens, die tussen twee motorwagens gekoppeld zijn. Onze motorwagens zijn de iets nieuwere exemplaren die ooit tweedehands uit Lissabon gekocht zijn (herkenbaar aan de ronde neus). Maar voor de rest ademt het hele bedrijf een sfeer uit alsof het sinds 1913 nooit veranderd is. Kleine hintjes hier en daar verraden dat men niet helemaal aan de moderne tijd ontkomt. Zo heeft de oude tram een nieuwe regelkast om de stoplichten te beïnvloeden.

Afbeelding

Ondertussen kijken de heren bij de trambestuurder over de schouders. Maar ook ik kan enige bewondering niet onderdrukken. Regeltechniek van meer dan 50 jaar oud, en het werkt allemaal ook nog. Trots vermeld de gietijzeren plaat de bouwer uit London. Klein hintje dat we in 2014 leven is het nieuwe regelpaneel voor de stoplichten.

Als iedereen ingestapt is, geeft de conducteur aan dat we kunnen vertrekken. We rijden het straatje uit naar de Plaça de sa Constitució, dat luid fluitend gepasserd wordt. En nog raken we bijna een tourist die niet oplet. We verlaten het plein via een ander straatje en rijden dan tussen twee huizen door. Via de achtertuintjes van Sóller gaat het naar de weg die Sóller en Port de Sóller verbind. Die steken we eerst over, om daarna deze te volgen. Enige verwonderde automobilisten volgen ons een stukje, maar dat kan maar tot en met de boulevard van Port de Sóller. Dat is tegenwoordig grotendeels voetgangersgebied. Voor automobilisten is een tunnel geboord, die we al even eerder met de tram gepasseerd zijn. In principe rijdt de tram ’s winters elk uur, en ’s zomers elk half uur, maar naar behoefte kan er een extra tram ingezet worden. Het traject heeft daarvoor onderweg enige inhaalsporen.

Afbeelding

Na de binnenstad kruipen we tussen de achtertuintjes door naar Port de Sóller. Dit stukje wordt ook wel de groententuin van Sóller genoemd.

Afbeelding

Onder de late middagzon rijden we langs de weg naar Port de Sóller. Links van ons de Torrent Major. Hier stroomt nog wat water door, maar de meeste riviertjes in Mallorca staan droog, en lopen alleen vol bij hevige regenbuien.

Afbeelding

Het laatste stukje van de reis boemelen we over de boulevard van Port de Sóller.

Het trammetje rijdt nog de hele baai rond voordat we aan het eindpunt komen. Een klein stationnetje op de boulevard is tevens cafeetje, maar ook langs de boulevard zijn er vele leuke winkeltjes en eettentjes. Het haventje is ook interessant, en ik kijk de kunst een beetje af bij een drietal vissers die netten aan het boeten zijn. En wilt u niet met de tram terug? In Port de Sóller zijn er diverse catamaran boten die rondvaarten maken, maar o.a. ook een veerdienst naar Palma de Mallorca verzorgen. Nadat we enige tijd ons vermaakt hebben in Port de Sóller gaan wij met de tram terug naar Sóller, immers onze huurauto staat daar nog. Als we op de tram wachten worden we verrast. Want wat komt er aan: motorwagen 1. Omdat het avond is heeft deze één bijwagen bij zich. We moeten even wachten met instappen omdat de motorwagen moet omlopen. Op de terugweg zitten we samen met enige Vlamingen in de bijwagen, en al snel is het zeer gezellig. Tot licht genoegen van de conducteur, die toch al wat gewend is; maar blij is met dit bonte gezelschap. Want onverwacht heeft hij op de terugweg een goed gevulde tram. In Sóller aangekomen gaan we niet direct terug naar huis. Een gezellig vol eettentje lokt, en daar besluiten we van het avondeten te genieten, voordat we met de auto terug rijden naar Cala d’Or. Een besluit, waar we beslist geen spijt van kregen, met volle buiken keren we terug.

Afbeelding

Het eindstation aan de boulevard van Port de Sóller. We blijven hier nog even slenteren voordat we naar Sóller terugkeren. Er zijn hier veel leuke winkeltjes en terrasjes. In Port de Sóller vertrekken ook (rondvaart) boten naar allerlei bestemmingen langs de kust.

Afbeelding

In de haven kijk ik de kunst bij een aantal vissers een beetje af.

Afbeelding

Op de terugweg is deze veteraan onze gastheer.Tram 1 is er al vanaf het begin bij, en brengt ons vandaag terug naar Sóller.

Afbeelding

Met een groep Vlamingen in je tram wordt het al snel een vrolijke boel.

Avatar gebruiker
Roberta
Berichten: 1590
Geregistreerd: ma 16 nov 2009 21:01
Woonplaats: Zeist
Heeft Bedankt: 7 keer
Ontvangen Bedankjes: 19 keer
Bericht Re: RailAway met Roberta: OV in Mallorca door Roberta » zo 21 sep 2014 09:48

Openbaar vervoer in Mallorca
16 April 2014


Deel 2 — De grote treinreis van Manacor naar Palma


Toen de plannen om naar Mallorca te gaan vaste vormen begonnen aan te nemen, werd me gevraagd wat ik graag wilde zien. In het fotoalbum van Erik en Erica had ik het aquarium van Palma gezien, dat grote indruk op me maakte. Dit aquarium hadden we op mijn verjaardag bezocht. Ik kon nog slechts één ander ding verzinnen: op TV had ik bij RailAway een oud romantisch treintje gezien dat op Mallorca rond reed. Toen we 9 April Sóller bezochten bleek deze inderdaad nog rond te rijden. Dat wilde ik nog graag bezoeken!
Aan onze receptioniste van het hotel in Cala d’Or vroegen we hoe we dit treintje konden bezoeken. Het treintje vertrekt uit de binnenstad van Palma, maar Erik heeft er een hekel aan om langs of in Palma te rijden met de auto vanwege het hectische stadsverkeer. Uiteindelijk opperde de receptioniste twee mogelijkheden:
1) Het boeken van een rondreis. Je wordt dan door een touringbus opgehaald, bezoekt diverse mooie plekjes op het eiland waaronder inbegrepen een enkele reis met het treintje, echter niet over het hele traject.
2) Met de gewone trein van de SFM naar Palma, en daar overstappen op de oude trein naar Sóller. Het station van de SFM ligt pal naast die van de oude trein. Voorts raadde zij aan een huurauto te nemen voor één dag, omdat dit goedkoper is dan de taxi. We hadden vergeten te vertellen dat we al een huurauto hadden.
Uiteindelijk besluiten we om met de trein van de SFM vanuit Manacor naar Palma te gaan, daar over te stappen op de oude trein naar Sóller, en dan in omgekeerde richting terug. De receptioniste zocht voor ons de treintijden en dergelijke op, die we ’s avonds konden ophalen. Op mijn vraag of we lastig waren antwoordde ze: ”Nee hoor, het is leuk om iets uit te zoeken buiten de gewone vragen om.”

Woensdag 16 April was het zover. Mijn vader wilde graag een dagje rust houden na alle indrukken die hij had opgedaan. Moeders ook, maar die had geen zin de hele dag stil te zitten. Ik wilde graag een dagje met de trein reizen samen met Erik. Alhoewel hij niet echt een treinliefhebber is, wilde hij Mallorca ook per trein zien omdat hij dat nog nooit gedaan had. Mijn zus stelde voor om samen met m’n moeder naar Cala Millor te gaan, en ons bij het station van Manacor af te zetten. En zo gingen wij die dag op stap.

In Manacor werden we bij het station afgezet. Het stationnetje is klein, maar beschikt toch over een kleine hal met loket en een klein cafeetje. In Nederland en Duitsland had dit allang een onbemand station geweest. De lokettist spreekt wat gebrekkig Engels en Duits, maar speciaal voor ons draait hij zijn monitor naar ons toe. Zonder al te veel moeite vragen wij twee kaartjes naar Palma. Een retourtje kost ons slechts 8,20 Euro per persoon, maar een kaartje naar Sóller kan hij ons helaas niet verkopen omdat dit een andere spoorwegmaatschappij betreft. Om 8:23 vertrekt onze trein, en met nog een stief kwartiertje te gaan begeven we ons alvast naar het perron. We verwachtte direct uit de hal op het perron te lopen, maar het nieuwe perron is op enige afstand van het oude station gebouwd. We steken het plantsoen over, en als we het perron op willen lopen zien we draaihekjes. Hoe komen we daar nu door? Een vriendelijke medewerker van de SFM laat zien dat we met de streepjescode op onze kaart de draaihekjes kunnen openen. Ook attendeert hij ons erop dat we in Enllaç (Empalme) moeten overstappen. Vreemd, want de dienstregeling suggereert een doorgaande trein.

Afbeelding

Het station van Manacor. Er is een hal voor wachtende reizigers, loketten en een cafeetje. Dit soort stationnetjes zou in Nederland allang gesloten zijn. Even opletten, het perron ligt niet direct aan het station, maar is door een klein plantsoen gescheiden van het gebouw. En misschien straks door naar Arta?

Afbeelding

Het perron van Manacor staat niet direct tegen het station aan, maar is gescheiden door een klein plantsoentje. De draaihekjes naar het perron kan je openen met de streepjescode op je kaartje, dat zo dun is als een kassabonnetje. Je moet dus wel zuinig zijn op je plaatsbewijs.

Afbeelding

SFM treinstel CAF 61-33. De enige trein van die dag met graffiti. Triest, want het personeel van de SFM is erg netjes met het materieel, en alle andere treinen die dag zagen er netjes verzorgd uit.

Ondertussen loopt het perron op dit vroege uur voller dan we verwachtte. De trein in Mallorca mag zich in ruime belangstelling verheugen, en niet alleen bij de lokale bevolking, zo aan de koffers te beoordelen ook bij de touristen. De eerste trein die we nemen is een tweedelige dieseltreinstel van CAF. Triest voor de SFM, dit is de enige trein die we die dag zien met graffiti. Van binnen is de trein schoon en geriefelijk ingericht, echter voor ons lange Nederlanders is de beenruimte wat krap. De ramen zijn stoffig van buiten, maar daar hebben de auto’s op het eiland ook last van. De luchtverversing is prima, en ondanks dat we beide bij het raam zitten hebben we het niet warm. Als het vertreksein gegeven is, vertrek de trein met luid gebrom. Ik vind het heerlijk, het doet me denken aan de oude dieseltreinen waarmee ik reed op de ”Maaslijn”. Nadat we over de ringweg van Manacor en onder de snelweg Ma15 gereden zijn begeven we ons in het binnenland van Mallorca. De spoorlijn is enkelbaans, maar in Petra en Sineu zijn inhaalsporen. Niet dat het nodig is, maar de spoorlijn is alvast voorbereid op de toekomst. Vooral tussen Sineu en Enllaç rijden we door een stukje Mallorca dat amper door een auto te bereiken is. Aangekomen in Enllaç zien we al snel de reden dat we moeten overstappen: tot hier is de bovenleiding gereed en een electrisch treinstel staat al op ons te wachten. In een paar minuutjes stappen de reizigers van de dieseltrein en electrische trein om visa versa, en wij rijden verder naar Palma. De lijn is nu dubbelbaans geworden, en vanaf Inca is het merkbaar drukker op de spoorlijn. Het valt me op dat er weinig spoorwegovergangen zijn, de meeste zijn door een brug vervangen. In het noord-westen doemt het gebergte van Mallorca op. Maar we blijven hier hardnekkig langs rijden tot aan Palma. In het station Santa Maria del Cami valt mij een rij bomen op die voeren naar een ongebruikte viaduct in de weg Ma13. Later kom ik er achter dat hier de aftakking naar Felanitx lag, maar deze is in 1968 opgeheven.

Afbeelding

Lang geleden takte in Santa Maria de spoorlijn naar Felanitx af. Op een oude ansichtkaart zien we hier een trein in Felanitx. Jammer, want ik zou best in zo'n oude stoomtrein mee willen rijden.

Afbeelding

Het interieur van onze dieseltrein. In Enllaç verlaten we deze, en stappen over op de electrische trein naar Palma.

De bebouwing wordt steeds stedelijker, een teken dat we dichter in de buurt van Palma komen. Marratxí is het laatste station voor Palma voor ons, voor tussenliggende stations moet je hier overstappen op Metro M2. Het laatste stuk van de reis rijden we als sneltrein door naar Palma Estació Intermodal. Net na Verge de Lluc duiken we een tunnel in. Het laatste gedeelte is helemaal ondergronds tot Palma Estació Intermodal. Dat station is helemaal onherkenbaar geworden ten opzichte van de reportage op de DVD van RailAway (20). Voor ons als touristen misschien niet zo leuk omdat je een deel van de binnenstad mist, maar als je dagelijks in Palma moet zijn is dit een perfecte oplossing. Het ondergrondse station is gegroeid van 3 sporen naar 10, en ook de streekbussen hebben hier een plaatsje gevonden onder het Plaça d'Espanya. De tunnel wordt trouwens ongeveer halverwege vierbaans omdat hier de andere Metro ons gezelschap komt houden. De tunnel voorziet ook in een kleine werkplaats waar een treinstel nagekeken kan worden.

Wij stappen hier uit en begeven ons eerst naar de tussenverdieping voor een sanitaire stop. Er is hier ook een restauratie en een kiosk, en ik sla hier een flesje Cola in omdat ik behoorlijk dorst heb gekregen. Dan begeven we ons via een lange roltrap naar boven naar de uitgang. Het station van de Ferrocarril de Sóller kunnen we niet direct vinden, maar een vriendelijke agente brengt ons netjes naar de straat waar we wezen moeten. Over het vervolg van onze treinreis meer in het volgende hoofdstuk 3.

Afbeelding

Treinstel 81-22 bracht ons naar Palma Estació Intermodal.

Afbeelding

De electrische treinen zijn schoon en geriefelijk, alleen is de beenruimte voor ons lange Hollanders wat krap. Via beeldschermen wordt er reisinformatie gegeven. Let op de slimme handgreep op het balkon, die splitst zich in drieën voor maximale grip voor zoveel mogelijk reizigers. De luchtverversing is prima, net zoals in de dieseltrein.

Afbeelding

Palma Estació Intermodal, met 2 sporen voor de Metro, 8 voor de trein, een kleine werkplaats voor treinstellen en plaats voor 30 bussen. Voorts nog een restauratie, kiosk en toiletten. Alles hyperschoon (zal je in Nederland niet zien). Perfecte WiFi ontvangst.

Avatar gebruiker
Roberta
Berichten: 1590
Geregistreerd: ma 16 nov 2009 21:01
Woonplaats: Zeist
Heeft Bedankt: 7 keer
Ontvangen Bedankjes: 19 keer
Bericht Re: RailAway met Roberta: OV in Mallorca door Roberta » zo 21 sep 2014 12:40

Openbaar vervoer in Mallorca
16 April 2014

Deel 3 — De Grote Treinreis: Ferrocarril de Sóller van Palma naar Sóller


Heeft u er zin in? Nou, wij ook! Zelfs mijn zwager Erik, die de laatste dagen onze chauffeur was. Hij vind het heerlijk om nu eens op zijn gemak rond gereden te worden en rustig vanuit het treinraampjes het landschap van Mallorca te kunnen zien. Hij is ook verbaasd over het feit dat zo’n klein eilandje als Mallorca nog een flink spoorwegnet heeft.
We steken de straat over naar het stationsgebouw van de Ferrocarril de Sóller (FdS). Het gebouw ademt een sfeer uit van vervlogen tijden en het ziet er naar uit dat het sinds de opening nauwelijks veranderd is. Als we het halletje inlopen om kaartjes te kopen moeten we een lichte teleurstelling wegslikken. De hele stationshal staat vol, en we hebben nog maar een kwartiertje voordat de trein vertrekt. Nou, dan maar het perron oplopen, en geduldig onze beurt afwachten. Maar ook het perron staat vol… Een hekje scheid het perron in tweeën tussen de mensen die nog een kaartje moeten kopen, en diegene die met een kaartje kunnen plaats nemen in de trein. We kijken elkaar aan, wat nu te doen? Ik besluit de gok maar te wagen en in de rij te gaan staan, want anders hebben we onze hele reis vandaag voor niets gemaakt. We zouden nog de middagrit kunnen nemen, maar dan moeten we wel onze ophalers in Manacor bellen. Ondertussen schuifelt het publiek rustig voort, en inmiddels staan er ook mensen achter ons. Na 7 minuten staan we in het halletje, en met nog maar twee minuten te gaan staan we als zesde voor het loket. Als we dan eindelijk de kaartjes hebben verwacht ik elk moment het conducteursfluitje te horen, maar juist nu kijkt de conducteur even om de hoek of er nog meer passagiers zijn. Blijkbaar zit de trein nog niet helemaal vol. Gelukkig heeft de FdS nog nooit van ”consessie’s” en ”prestatiecontracten” gehoord, want blijkbaar is het vullen van het treintje belangrijker dan op tijd vertrekken.

Ondertussen lopen we het perron op naar voren, en in het vijfde rijtuig achter de motorwagen vinden we gelukkig een bankje voor ons tweeën. Het rijtuig lijkt uit een tijdmachine gestapt te zijn: bagagerekken van gevlochten koorden, koperen lampjes, emaille waarschuwingsbordjes, ”Ferrocarril de Sóller” in koperen letters, gietijzeren ornamenten en geen airco. Maar wel raampjes die open kunnen en open balkons. Dat is wennen voor de iPod generatie! Het vertreksein komt al snel, en als we het station uitrijden zie ik dat er toch nog passagiers achtergebleven zijn op het perron. En dan te bedenken dat het hoogseizoen nog moet komen.

Afbeelding

Afbeelding

Het station van de Ferrocarril de Sóller ademt een sfeer uit van lang vervlogen tijden. Het ligt een beetje verscholen in een hoekje aan de Place d'Espagne.

Afbeelding

Het perron en de stationshal van de Ferrocarril de Sóller staat helemaal vol als we kaartjes willen kopen. Met de wetenschap dat er maar een paar retourritten per dag zijn zinkt de moed me een beetje in de schoenen.

Afbeelding

Zo'n loket kom je alleen nog bij museumspoorlijnen tegen, alhoewel ze in Leiden CS nog steeds aanwezig waren toen ik in Utrecht naar school ging. Nog nèt op tijd kunnen we kaartjes kopen voor de treinreis naar Sóller.

Als we het station uitrijden bevinden we ons direct op straat in Palma. Een groot deel van de stad rijden we door de straten, en alsof men het hier weet, staat het leven even stil als de trein voorbij komt. Dan komt het enige minder mooie stukje van de rit als we Palma definitief verlaten door het industrieterrein. Tsja, helaas blijft niet overal de tijd stilstaan. Vrolijk hobbelend over de ongelaste rails die in los (maar wel nieuw) ballast ligt, gaat de trein verder zonder ook maar enig haast te maken. ”Wordt het nog beter?” vraagt Erik. ”Nee” antwoord ik. ”Geweldig!!!” is de eerste reactie die ik hoor. Tussen de akkers rijden we naar de bergen, die langzaam voor ons opdoemen en steeds groter worden. In schril contrast komt naast ons uit een tunnel de nieuwe Metro M1 van Palma tevoorschijn. Bij Son Sardina staat het oude station van de FdS naast de splinternieuwe halte van de Metro M1. Daarna gaat de Metro M1 met een viadukt over onze oude spoorlijn. Na twee kleinere halte’s in het open land van Mallorca gepasseerd te zijn komen we aan in het station van Bunyola. Hier staat een touringbus op ons te wachten met touristen die een rondreis geboekt hebben. Zij slaan het minder mooie deel van de treinrit over, en stappen hier op om met de trein over het bergtraject te rijden.

In Bunyola begint het echte werk. We klimmen het gebergte in dat de noordoostelijke flank van Mallorca begrenst. Bij de Serveis Ferroviaris de Mallorca bleven we hier alsmaar voorlangs rijden. Tussen sinaasappelboomgaarden en bossen maken we hoogte tot we aan de Túnel Major komen. Vanwege de sinaasappelboomgaarden noemen de Engelse touristen deze trein ook de ”Orange Express”. De Túnel Major gaat dwars door de Serra de Tramuntana en ligt op een hoogte van 210 meter en heeft een lengte van 2,8 kilometer. Als u snel na de tunnelingang in de rijrichting rechts kijkt ziet u een monument staan. Dit monument is hier neergezet ter gelegenheid van het 75 jarig bestaan van de spoorlijn. Daarna komt de kleine Túnel Banya en stoppen we bij een halte midden op de bergflank: Mirador Pujol d’en Banya. Deze halte is alleen door de trein te bereiken, en geeft een prachtig uitzicht over het dal. Onder ons zien we Sóller, maar ook de terrassen die tegen de berghellingen aangebouwd zijn. Het personeel geeft ons 20 minuutjes de tijd om alles te bewonderen. Een fluitsignaaltje geeft aan dat we verder rijden, en iedereen begeeft zich terug in de trein. Deze halte wordt alleen in de richting Sóller aangedaan, omdat de trein anders helling op moet starten. En dat is voor de oude motorrijtuigen uit 1929 iets te veel.

Afbeelding

Afbeelding

Station Bunyola. Vanaf hier verlaten we de hoogvlakte en rijden we de bergen in. Hier stappen ook veel touristen in die een rondreis hebben geboekt (zie de gele touringbus). Het oude station heeft een inhaalspoor, en is best de moeite waard om apart te bezoeken. Hoe vindt u de stationsklok?

Afbeelding

De halte Mirador Pujol d’en Banya is alleen bereikbaar per trein en geeft een schitterend uitzicht over Sóller. De halte wordt door slechts enkele treinen aangedaan.

Na een grote brug (Viaducto Cinc Ponts) duiken we de Cinc-Cents tunnel in. De naam verraad het al een beetje: deze tunnel is 500 meter lang en maakt een bocht van bijna 180 graden. Voor veel passagiers is het dan ook een verrassing als het dal aan de andere kant van de trein opduikt. Met nog steeds een prima uitzicht op Sóller duiken we dan uiteindelijk met een grote bocht toch de stad in. Al doende bereiken we het station van Sóller. Veel passagiers stappen hier uit en gaan met de tram verder naar Port de Sóller, maar dat ritje hebben wij al eerder gemaakt op een veel rustiger tijdstip.

Afbeelding

Viaducto Cinc Ponts met onze trein.

Afbeelding

Het interieur van ons rijtuig (foto genomen op de terugweg, toen het rustiger was).

Erik en ik wachten alle drukte af en nemen van de gelegenheid gebruik om de trein, en een stukje van het depot op de foto te nemen. Ik wil graag het omlopen van de motorwagen op de foto nemen, en vraag aan de conducteur of ik aan de andere kant van de trein mag uitstappen. Dat mag, mits ik maar op het piepkleine perron aan de andere kant van de trein blijf staan. Ik merk eigenlijk dat je veel mag fotograferen, zolang je het maar vraagt en je aan de instructie’s van het personeel houdt. Een ervaring die ik in meer landen heb opgedaan. Ook een klein bedankje doet wonderen. Naast enige motorwagens en rijtuigen die in onderhoud zijn herbergt het depot nog twee piepkleine en stokoude inspectievoertuigen, alsmede een hypermoderne baanonderhoudstrein. Na een oponthoud van 25 minuten is het tijd om terug te keren. Op de terugweg zitten we maar met 22 mensen in ons rijtuig, en ook de rest van de trein is voor minder als de helft bezet. Dat komt omdat de meeste touristen deze trein gebruiken in combinatie met een rondreis, en deze gaat in de richting van Sóller. Op de terugweg rijden we in de stad door een sinaasappelboomgaard, waarvan de takken over de baan groeien. ”Lukt je toch niet”, hoor ik achter me, maar ik krijg er zowaar één te pakken. Snel in de rugzak, want het personeel hoeft ook niet alles te weten. Nu het zo rustig is in de trein, krijg ik meer de tijd om de oude rijtuigen in me op te nemen. Ze zien er werkelijk prachtig uit. Voor ons brommen de oude motoren van het motorrijtuig, en langzaam klimmen we het dal van Sóller alweer uit. Mirador Pujol d’en Banya slaan we nu over, en ik wijs Erik voor de tunnel de plek van het monument. Dat is hem op de heenreis ontgaan. In de stikdonkere Túnel Major doet Erik zijn videokamera aan. ”Wat wil je nou in godsnaam opnemen in het donker?” vraag ik hem. ”Het geluid!”. In de tunnel echoën het geluid van de motoren en ongelaste rails door elkaar heen, een prachtige symphonie van herrie. Na de tunnel en enige andere kleine tunneltjes en brugjes komen we aan in Bunyola. Hier wachten we een kwartiertje op de tegentrein uit Palma. Ook deze zit bomvol touristen, terwijl onze trein matig bezet is. In Bunyola zie ik bij de oude goederenloods nog een kleine draaischijf. Zoiets ken je alleen nog uit musea. Als de trein uit Palma vertrokken is, vervolgen wij onze weg naar Palma. Bij Metro M1 hoop ik nog een oude en een nieuwe trein op de foto te kunnen zetten, maar helaas, er verschijnt geen metrotrein. Aangekomen in Palma laten we het perron leegstromen en maken onze laatste plaatjes van motorwagen 1. Met weemoed vertrekken we, en gaan naar het nieuwe station van de SFM.

Afbeelding

Motorwagen 1 is gebouwd in Spanje, heeft een electrische installatie van Siemens uit Duitsland en het onderstel is gebouwd door Brill in Philadelphia, USA (Sóller, 16-04-2014).

Afbeelding

Het vijfde rijtuig in de trein was ons "huis" op de heen- en terugreis naar Sóller. Op de terugweg was het opmerkelijk rustig, omdat de meeste touristen in de richting Sóller reizen.

Afbeelding

Aan het einde van de Túnel Major staat een monument, opgericht ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de spoorlijn.

In het station Palma Estació Intermodal gaan we eerst naar de WC, want het is nog ruim een uur terugrijden naar Mancor. Bij een kioskje slaan we nog het nodige in en zoeken daarna onze trein op. Deze bestaat uit twee stellen, en we stappen alvast in de voorste in. Een goede zet, want de laatkomers sprinten altijd naar de dichtsbijzijnde rijtuigen. Op de terugreis nemen we plaats aan de andere kant van de trein, zodat we beide kanten van het traject bekeken hebben. Na de overstap in Empalme komen we in Manacor aan, waar een kleine opstopping bij de uitgang ontstaat. Want ook op de terugweg uit Palma naar Manacor zijn de treinen van de SFM goed bezet. Omdat we de dames tijdig een SMS-je hebben gestuurd, staan zij ons al op te wachten in het kleine cafeetje in het station. Gezamenlijk rijden we met de auto terug naar ons hotel. We kunnen terug kijken op een uitermate geslaagde dag.

Afbeelding

In Palma wachtten we totdat het station leeggestroomd is zodat we foto's kunnen nemen van motorwagen 1. Weemoedig gaan we weer terug met de SFM naar Manancor.

Afbeelding

Avatar gebruiker
Roberta
Berichten: 1590
Geregistreerd: ma 16 nov 2009 21:01
Woonplaats: Zeist
Heeft Bedankt: 7 keer
Ontvangen Bedankjes: 19 keer
Bericht Re: RailAway met Roberta: OV in Mallorca door en-es » zo 21 sep 2014 21:26

Prachtige reportage!

en-es
Berichten: 2949
Geregistreerd: zo 09 apr 2006 13:17
Woonplaats: Baarn
Heeft Bedankt: 1 keer
Ontvangen Bedankjes: 2 keer
Bericht Re: RailAway met Roberta: OV in Mallorca door Roberta » zo 21 sep 2014 21:51

Dank u. Dat is niet alleen fijn om te horen, maar ook een hele opluchting. Halverwege mijn verslag crashte mijn HD, en een flink gedeelte heb ik weer opnieuw moeten schrijven (plus foto's opnieuw op maat maken en linken, enz.).
Ik kan iedereen die Mallorca bezoekt aanraden om daar met de trein te rijden. Ook daar hebben alle stations poortjes, maar in combinatie met een kaartje waarop duidelijk staat wat je gekocht heb, zonder borg te betalen. Daar kunnen we hier nog wat van leren.

Avatar gebruiker
Roberta
Berichten: 1590
Geregistreerd: ma 16 nov 2009 21:01
Woonplaats: Zeist
Heeft Bedankt: 7 keer
Ontvangen Bedankjes: 19 keer
Bericht Re: RailAway met Roberta: OV in Mallorca door Timon91 » wo 24 sep 2014 16:38

Gave reportage, ik heb het met plezier gelezen en bekeken. Bedankt voor het plaatsen!

Timon91
Berichten: 223
Geregistreerd: za 01 mei 2010 16:51
Woonplaats: Enschede
Heeft Bedankt: 4 keer
Ontvangen Bedankjes: 19 keer
Bericht Re: RailAway met Roberta: OV in Mallorca door Bloemkooltje-Waldo » ma 29 sep 2014 13:48

Bedankt voor het delen, Roberta. Onverwacht mooi, Mallorca met een schitterend vervoerssysteem :)
Weekendreiziger :)"

Avatar gebruiker
Bloemkooltje-Waldo
Berichten: 3971
Geregistreerd: di 18 nov 2003 18:33
Woonplaats: Tiel
Heeft Bedankt: 3 keer
Bericht Re: RailAway met Roberta: OV in Mallorca door Roberta » ma 13 apr 2015 17:57

Helaas, de tram die zou gaan rijden tussen Manacor en Arta gaat wegens economische omstandigheden niet door. Zie ook dit artikel in "SeeMallorca". De trams die al aangeschaft waren worden gebruikt tussen Palma en Inca, maar hoe men dat gaat doen weet ik niet. Zover ik heb begrepen zijn de perrons op het spoorwegnet van de SFM hoog, en op de tramlijn zou de instap op straatniveau worden. Persoonlijk ben ik wel teleurgesteld, een tram of trein is een mooie oplossing om toeristen te vervoeren, en het eiland volgooien met wegen tast het mooie binnenland aan.

Avatar gebruiker
Roberta
Berichten: 1590
Geregistreerd: ma 16 nov 2009 21:01
Woonplaats: Zeist
Heeft Bedankt: 7 keer
Ontvangen Bedankjes: 19 keer
Bericht Re: RailAway met Roberta: OV in Mallorca door Meltrain » zo 09 aug 2015 21:23

Mooie reportage. :)
Met beide treinen ben ik ooit meegegaan, maar dat was in 1995 en toen was ik 4. ;)

Meltrain
Berichten: 1444
Geregistreerd: wo 29 nov 2006 17:47
Ontvangen Bedankjes: 1 keer
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Reisverhalen en (Foto-)Reportages

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


cron