Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Reisverhalen en (Foto-)Reportages
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

Zomer 2014 deel 1/3: Via PL, SK, UA en HU naar Roemenië

Bijzondere bijdragen over het openbaar vervoer in Nederland of in het buitenland

Plaats een reactie

Bericht Zomer 2014 deel 1/3: Via PL, SK, UA en HU naar Roemenië door SvMp » zo 05 okt 2014 23:12

Ook dit jaar heb ik weer een lange reis gemaakt in de zomervakantie. Dit is het eerste deel van een driedelige serie reisverslagen van deze reis.

Helaas is het niet volgens plan gelopen door extreem slecht weer. Het oorspronkelijke plan is in grote lijnen: Polen -> Slowakije -> Oekraïne -> Moldavië -> Roemenië -> Bulgarije -> Servië -> Bosnië -> Kroatië -> Servië -> Hongarije.

In het begin van de reis voelde ik mij genoodzaakt om in Oekraïne niet verder te reizen, vanwege de vreemde situatie daar. Hierover in dit eerste deel meer. In Roemenië pakte ik het plan weer op, maar in Servië bleek het weer in de westelijke Balkon zo slecht te zijn (elke dag onweer) dat ik terug ben gegaan Roemenië in.

Uiteindelijk is dit het geworden: Polen -> Slowakije -> Oekraïne -> Slowakije -> Hongarije -> Roemenië -> Bulgarije -> Servië -> Roemenië -> Moldavië -> Roemenië -> Hongarije.

Aanvankelijk was ik niet van plan om van deze reis een uitgebreide reportage te maken. Er is totaal geen samenhang. Vooral de weersvoorspellingen waren bepalend, en op het laatste moment toch nog naar Moldavië geweest (en zelfs daar in zware onweersbuien terecht gekomen).
Van veel dagen heb ik amper foto's/verhalen. Weinig fietskilometers, en relatief veel lange treindagen doordat ik drie keer dwars door Roemenië heb gereisd.
Vlak na de reis een behoorlijk katerig gevoel. Vooral vanwege de idiote situatie die ik in Oekraïne trof, ging ik een korte reportage maken met wat hoogtepunten.
Maar bij het bekijken van de foto's zag ik toch best veel mooi materiaal met mooie verhalen en het wordt toch een volwaardig reisverslag! Het zullen echter wat minder delen worden dan voorheen, namelijk drie. Dit is het eerste deel :)


Vrijdag 11 juli 1014: Huis - Kutno(PL)

Ik reis met twee Europaspezials naar Kutno in Polen. De eerste Eurospezial is van huis naar Bad Bentheim, de tweede van Bad Bentheim naar Kutno. Een aangename treinreis met - vanaf Hengelo - slechts treinen. Overstap op Berlijn Hbf.


Zaterdag 12 juli 1014: Kutno(PL) - Tarnów(PL)

Vanaf Kutno reis ik naar Tarnów in het zuiden, vlakbij de grens met Slowakije. De trein die ik moet hebben, gaat pas aan het eind van de ochtend. Ondanks dat kan ik niet een stuk fietsen want het regent. Ik kijk wat rond in het stadje, en ga naar het station. Bij het loket in het volledig gemoderniseerde gebouw heb ik snel de benodigde kaartjes. Het gebouw is van buiten naar mijn mening vreselijk lelijk geworden, van binnen is het wel mooi.

Afbeelding

Wachten op de TLK naar Kraków. De treinreis verloopt voorspoedig. In Kraków het centrum nog even in, eten, en dan met een regionale trein naar Tarnów. Daar kom ik 's avonds laat aan. Ik vind een hotelkamer aan de rand van de stad voor 18 euro met authentiek jaren '80 interieur.


Zondag 13 juli 1014: Tarnów(PL) - Prešov(SK)

Het is een prachtige dag. Doel: Prešov in Slowakije. Plan is met de fiets naar Bardejov in Slowakije. Vanaf daar kan ik de trein nemen. Vanuit Polen is geen spoorverbinding met Bardejov. Er is in de omgeving geen grensoverschrijdend spoor, op één lijntje na zonder passagiersverkeer. Er loopt vanuit Tarnów echter wel een spoorlijn die eindigt in Krynica Zdrój, vlakbij de grens. De spoorlijn Tarnów - Krynica Zdrój is met ca. 132 km wat te lang om geheel te fietsen. Daarom neem ik de trein naar Rytro. Deze trein vertrekt al om 7:45. Dit betekent vroeg op staan, want de volgende trein is pas in de loop van de middag.

De enige echt grote stad aan de spoorlijn is Nowy Sącz. Het gedeelte Tarnów - Nowy Sącz is verrassend mooi en authentiek.

Afbeelding

Na ruim twee uren trein zitten stap ik uit in Rytro.

Afbeelding

Na Nowy Sącz is de spoorlijn nogal uitgekleed. Alle stationsgebouwen zijn gesloten en staan te koop, en er rijden nog maar een paar treinen per dag.

Afbeelding

De omgeving is prachtig. Enkele tientallen kilometers loopt de weg langs de Poprad, die tevens de grens vormt tussen Slowakije en Polen. Aan mijn linkerhand Polen en rechts Slowakije.

Afbeelding

Station Krynica Zdrój, eindpunt van de spoorlijn.

Afbeelding

Station Krynica Zdrój, eindpunt van de spoorlijn. Naast enkele stoptreintjes, rijdt er ook één keer per dag een TLK van en naar Kraków. Desondanks is de fraaie hal die er nog is, helaas gesloten.

Ik fiets verder, centrum blijkt Krynica Zdrój (ruim 11.000 inwoners) behoorlijk toeristisch te zijn. Veel mensen, niet vreemd met het heerlijke weer, en veel welness-hotels. Het is nog 13 kilometer fietsen tot aan de grens en daarna nog 17 kilometer naar Bardejov. Alles is keurig opgeknapt. Vrijwel geen verval. Ook eerder deze dag bijna geen verval gezien, alles ligt er voor Poolse begrippen bovengemiddeld netjes bij. Dat maakt de route wat saai, maar het mooie weer en de bergen maken dat goed.

Nog voordat ik het stadje verlaat, gaat de weg omhoog. Het wordt een pittige klim richting het dorp Tylicz.

Afbeelding

De enige plaats van enige omvang tussen Krynica Zdrój en de grens is Tylicz (ca. 2000 inwoners). Ook dat is behoorlijk toeristisch, en het centrum is ook hier helemaal opgeknapt. In een van de vele winkeltjes koop ik nog wat eten en drinken, en dan verder richting grens.

Afbeelding

Grensovergang Muszynka-Kurov

Afbeelding

Station Bardejov in de avondschemering. Vervallen naoorlogs gebouw, bijna niet lelijker te krijgen maar wel leuk om te zien. Na een uurtje wachten neem ik een stoptreintje naar Prešov, waar ik een hotel heb in het fraaie centrum.


Maandag 14 juli 1014: Prešov(SK) - Stakčín(SK)

Eindbestemming van deze dag is Prešov. Prešov is het eindpunt van een spoorlijn en ligt vlakbij de grens met Oekraïne. Omdat ik de hele route wat te lang vind om te fietsen, neem ik eerst de trein naar Vranov nad Topľou, een behoorlijke plaats met met ca. 23000 inwoners. Vanaf het perron zie ik de vele naoorlogse hoogbouw al staan.

Afbeelding
Stationsplein Vranov nad Topľou.

In het centrum van Vranov ontbijt ik dan verder richting de stad Humenné.

Afbeelding
Stoptrein, spoorwegovergang nabij Strážske. Strážske is een plaatsje dat ook vol met socialistische blokkendozen staat. Een uurtje later kom ik aan in Humenné, een grote plaats.

Afbeelding
Ik verlaat Humenné en ga verder richting Kamenica nad Cirochou. De kwaliteit van de weg is uitstekend, met EU-geld aangelegd.
Dan heb ik pas in de gaten dat de lucht er niet goed uit ziet. Met hoge snelheid fiets ik door. Aangekomen op het station van Kamenica nad Cirochou begint het te onweren. Ik wacht op de trein. In de trein koop ik een kaartje tot station Snina Mesto, de laatste grote plaats voor Stakčín. De bui is gepasseerd en ik fiets door naar Stakčín.

Stakčín is een plaatsje met ca. 2300 inwoners. Er is eigenlijk niets, behalve een hotel en een tankstation omdat de grensovergang met Oekraïne 24 kilometer verderop ligt. De spoorlijn eindigt hier. De weg loopt door naar de grensovergang, maar alles lijkt hier al te eindigen omdat er na Stakčín alleen nog maar een paar nog kleinere plaatsjes aan de weg liggen.

Het hotel heet Armales. Voor 20 euro en veel papierwerk bij de receptie heb ik een verrassend fijne kamer. Beneden is een goed restaurant waar ik voor weinig een uitgebreide maaltijd kan krijgen. Er is ook een bar, waar de dorpsjeugd zit te drinken. Het is de enige plek in de omgeving waar het kan. Na het eten loop ik nog een rondje door het dorp. Bij de twee winkeltjes probeer ik nog wat te kopen, maar ze zijn al dicht. Ook het tankstation is dicht. Slowakije lijkt hier letterlijk te eindigen.


Dinsdag 15 juli 1014: Stakčín(SK) - Sianky(UA) - Stakčín(SK)

Na ontbijt en alsnog wat boodschappen in een van de winkeltjes, fiets ik verder. Het einddoel van deze dag, Stryi, zal ik nooit bereiken door de omstandigheden in Oekraïne.

Afbeelding
Prachtig landschap!

Afbeelding
Er zijn nog enkele kleine plaatsjes. Dit is Ladomirov

Afbeelding
Bord met Oekraïne aangegeven, en in de verte Ubľa, de grensplaats met nog geen 900 inwoners.

Afbeelding
De grensovergang. Het is rustig. Weinig auto's. Binnen een half uur ben ik de grens over. De weg is van iets mindere kwaliteit, maar nog steeds goed. Totdat ik op de doorgaande weg H13 uit kom. Deze weg is van matige kwaliteit met veel grote gaten, dus voorzichtig doorrijden.

Afbeelding
Malyj Bereznyj, de grensplaats aan Oekraïnse zijde.

Afbeelding
Vlak na Malyj Bereznyj komt Velikij Bereznij‎, een wat groter plaats met ruim 7000 inwoners. Hier vind ik een pinautomaat, zodat ik Oekraïnse grivna's kan pinnen. De grivna is door de situatie in Oekraïne bijzonder goedkoop.

Het billboard met de Oekraïnse vlag er op doet denken aan propaganda. De tekst onderop heb ik kunnen vertalen: "Helden sterven niet". De tekst daarboven niet helemaal, maar ik vermoed dat het begint met "75 jaar...".

Afbeelding

Een of ander overheidsgebouw met een enorm kaal plein.

Afbeelding
Een foto van het mooie stationsgebouw mag ook niet ontbreken. De komende uren komen hier geen treinen, dus is er helemaal niemand.

Afbeelding
Spoorzijde station Velikij Bereznij.

Kort na het maken van deze foto word ik plotseling klemgereden door een auto waar 3 mannen uitstappen. Ik schrik mij een ongeluk, wil omkeren om terug naar Velikij Bereznij te gaan, maar de mannen laten weten politie te zijn. Ze hebben het over foto's die ik heb gemaakt. Het wordt mij duidelijk dat ze mij hebben zien fotograferen, en als ik ze goed begrijp volgen ze mij al vanaf de grensovergang. Ze willen de camera hebben en mijn paspoort zien. Maar het wordt mij niet duidelijk waarom. Ze bekijken de camera en ondertussen krijg ik een telefoon in handen met aan de lijn een mevrouw die een klein beetje Duits spreekt. Ze legt uit dat ze het verdacht vinden dat ik foto's neem. Ik vraag waarom, zegt ze: Wir sind im Krieg, wir sind im Krieg, die Russen die Russen. Heben Sie die Nachrichten gesehen? Wir sind im Krieg mit Russie.
Op mijn camera staan nog alle foto's die ik vanaf het begin van de reis heb gemaakt. Pas na een tijdje komen ze er achter dat bijna alle foto's buiten Oekraïne zijn genomen. Ik krijg de camera en paspoort terug en kan verder. Ik vraag nog aan die vrouw of het fotograferen in orde is, ze zegt ja dat is allemaal prima en biedt zelfs excuses aan voor het oponthoud dat 20 minuten heeft geduurd.

Afbeelding
Ik blijf wel fotograferen, want het lijkt er op dat ze die foto's uiteindelijk niet als probleem zagen.

Afbeelding
De dorpjes en het landschap waar ik doorheen kom zijn schitterend!

Afbeelding
Een klein stationnetje onderweg.

Afbeelding
Weer een dorpje.

Plotseling kom ik middenin een dorp bij een wegblokkade. Op de ene weghelft staat een blok beton, op de andere weghelft staat een politieauto. Al het verkeer moet stoppen. Papieren worden gecontroleerd en elk voegtuig wordt geopend en doorzocht. De politieagenten hebben gelijk in de gaten dat ik een buitenlander ben en zonder de camera gezien te hebben vragen ze naar de camera. Ook hier is alles verdacht. Drie agenten zijn met die camera bezig, en eentje loopt wat te ijsberen met een automatisch wapen in zijn hand. Er passeren enkele voertuigen die tussendoor worden doorzocht. Alleen de jongste van het stel spreekt enkele woorden Engels. Ik hoor een aantal keren het woord "most" (brug) vallen, blijkbaar vinden ze de hoge spoorbrug die ik heb gefotografeerd in Oekraïne boeiend. Na bijna een uur geloven ze het wel, krijg ik mijn paspoort terug (en de camera niet) en kan ik verder. Ik vraag de camera terug waarop ik die alsnog terug krijg.

Doordat ik amper met ze kon communiceren, heb ik niet kunnen vragen waarom ze dit doen. De locatie weet ik niet exact meer, het was ongeveer hier: https://maps.google.nl/maps?q=48.992496,22.704079
Het is geen belangrijke weg, het is vlakbij de grens met Slowakije ver van het gebied waar wordt gevochten. Dit was overigens twee dagen vóór de aanslag op de MH17.

Afbeelding
Ik rij door. Ik zou in Sianky (Сянки) de trein nemen, maar die zal ik door de grote vertraging niet meer kunnen halen. Toch maar kijken of er in Sianky nog wat rijdt. Voor Sianky moet ik een bergpas nemen. De weg gaat stijl omhoog en er zijn geen huizen meer. Ook helemaal geen verkeer.

Afbeelding
Bovenaan de pas ligt de provinciegrens van Oblast Lviv (Львівська область) en Oblast Transkarpatië (Закарпатська область). Er lijkt weer sprake te zijn van een checkpoint, gezien het snelheidsbordje, het huisje en hekken waarmee de weg afgesloten kan worden. Gelukkig blijkt het huisje onbemand te zijn (na dit vastgesteld te hebben, maakte ik deze foto pas). Direct na het passeren van de provinciegrens wordt de weg steeds slechter.

Afbeelding
Slechter en slechter..

Afbeelding
Ondanks alles is Bambi veilig.

Na een korte afdeling kom ik bij station Sianky. Het is al wat schemerig en de grote stationshal is helemaal donker. Met enige moeite probeer ik de dienstregeling te ontcijferen. Conclusie: De eerste trein komt 's nachts. Het station is verlaten, op wat vreemde types na. Hier wil ik niet 7 uren wachten, zeker niet met de invallende duisternis. Ik verlaat Sianky weer en vervolg mijn weg. De weg daalt verder, maar het asfalt is helemaal weg. Het is een zandweg geworden. Ik sta voor een lastige keuze: Doorgaan of terug. De dichtstbijzijnde grote plaats is Sambir, 81 kilometer fietsen. Dat gaat op zo'n weg niet lukken, en het zal zeker nachtwerk worden. Ik kies voor teruggaan. De grensovergang is ook nog 60 kilometer fietsen, maar wel over een inmiddels bekende weg. De pas ben ik snel weer over omdat het voornamelijk afdalen is. Bij de wegblokkade groet ik de agenten en ik kan gelijk doorrijden. Ze vragen zelfs niet waarom ik terug ga.

Afbeelding

Na zonsondergang veel mensen met één enkele koe of hele kuddes koeien over straat. Door de slechte kwaliteit van de weg, is het al donker terwijl ik nog 30 kilometer moet fietsen voor de grensovergang. Omdat ik de gaten in de weg bijna niet meer zie, ga ik nog langzamer fietsen. Zelfs in de dorpen brandt geen straatverlichting. Iets na middennacht kom ik bij de grensovergang aan.

Ook bij de grensovergang zijn ze behoorlijk paranoia. Ze willen ook hier de camera zien, weer hetzelfde verhaal als eerder deze dag. Ze willen ook de inhoud van de tassen zien, maar die kan al gauw weer ingepakt worden omdat er niets bijzonders bij zit. Wat ze precies zoeken, is mij een raadsel. Hun oog valt op een papiertje met aantekeningen: Een klassendiagram van een JavaScript-framework waar ik tijdens de lange stukken in de trein mee bezig ben geweest. Ze willen weten wat het is, maar hoe leg je een leek uit wat een klassendiagram is? Ik leg uit dat het met software development te maken heeft, maar ze lijken er een heel complot achter te zoeken. Ze worden echter niets wijzer en na een half uur kan ik door. Ze vragen waar ik heen ga. Hotel Armeles? Yes, hotel Armeles.

Aan Slowaakse kant geen oponthout. De enige vraag is: Hotel Armeles? Yes, hotel Armeles.

En dan ben ik weer op het goede asfalt. Nog even flink de snelheid er in en ik weet voor 2:00 uur het hotel te bereiken, met een totale fiets-afstand van 170 kilometer. Gelukkig is er nog een kamer vrij.


Woensdag 16 juli 1014: Stakčín(SK) - Kosice(SK)

Ik slaap zo lang mogelijk uit en neem een goed ontbijt. Na de dolle rit van de vorige dag ga ik het rustig aan doen. Aanvankelijk zou ik via Oekraïne en Moldavië naar Roemenië komen. Moldavië lijkt niet meer haalbaar, ik besluit om via Hongarije naar Roemenië te reizen om daar mijn plan weer op te pakken. De eerste etappe is naar met de trein naar Kosice.

Afbeelding

Station Stakčín. Ik fiets nog wat stukjes en doe wat stukken met de trein.

Afbeelding

In het begin van de avond kom ik in Kosice aan, herkenbaar aan de massieve rij flats die vanuit de trein al te zien is. Helaas is het prachtige stationsgebouw veranderd in een bouwput. Ik zoek een hotel om daar de reis naar Roemenië te plannen, die uiteraard niet te lang moet duren maar ook leuk moet zijn.


Donderdag 17 juli 1014: Kosice(SK) - Debrecen(HU)

Om aan de drukte van de stad te ontsnappen, neem ik de trein naar Moldava nad Bodvou. Vanaf daar fiets ik naar Hongarije.

Afbeelding

Station Moldava nad Bodvou

Afbeelding

Station Moldava nad Bodvou is helemaal authentiek, prachtig stuk naoorlogse beton-architectuur.

Afbeelding

Straatzijde station Moldava nad Bodvou

Afbeelding
Ik rij over een weg evenwijdig aan de spoorlijn naar Turňa nad Bodvou. In Turňa nad Bodvou vertakt de spoorlijn, daar gaat een spoorlijn Hongarije in. Op deze spoorlijn is geen treinverkeer meer, maar op het Hongaarse deel van de spoorlijn rijden nog passagierstreinen tot vlakbij de grens.

Afbeelding
Grensovergang. Er is weinig te zien van het pre-Schengen tijdperk.

Afbeelding
De weg loopt langs de oude spoorlijn. Het eerste Hongaarse dorp is Tornanádaska (ca. 600 inwoners)

Afbeelding
Station Tornanádaska, begin/eindpunt van de spoorlijn. De trein is net gearriveerd. Deze rijdt elke twee uren in een regelmatige dienstregeling, er zijn spoorlijnen in Hongarije waar de dienstregeling minder royaal is.

De trein gaat naar Miskolc. Ik kan de trein nemen, maar ik fiets door. Als het mee zit tot Miskolc.

Afbeelding
Twee dorpen verder ligt Bódvaszilas (ca. 1200 inwoners). Het station ligt aan de buitenkant van het dorp, op de foto het vervallen stationspleintje. Er staat echter een splinternieuw bord met informatie over Bódvaszilas, uiteraard door de EU betaald. Daardoor weet ik dat er een pinautomaat is. Dat komt goed uit want ik heb Forinten nodig.

Afbeelding
Socialistische architectuur aan de doorgaande weg in Bódvaszilas.

Afbeelding
Zoeken naar de pinautomaat die in een achterafstraatje verstopt zit. Hier hoor ik ineens onweer.

Afbeelding
Vanwege het naderende onweer ga ik terug naar het station, waar ik een kwartiertje wacht op de trein uit Tornanádaska.

Afbeelding
Foto van het mooie landschap vanuit de trein. Landschap met bergen komt weinig voor in Hongarije, behalve in de omgeving van de grens met Slowakije.

Afbeelding
Een stop op het leuke stationnetje van Szendrő. Hier blijft de trein een tijdje wachten op de tegen trein, zodat er gepasseerd kan worden. Het onweer zet niet door, maar eenmaal buiten Szendrő zie ik een paar regendruppels en een ogenblik later rijdt de trein door noodweer heen.

In Miskolc stap ik over op de trein naar Nyíregyháza. Tijdens de overstap stevig onweer.

Afbeelding
Station Nyíregyháza. Het weer is opgeklaard. Nyíregyháza is een flinke stad met meer dan 100.000 inwoners. Na een rondje door de stad, neem ik de trein naar Debrecen, waar ik een overnachtingsplek zoek.


Vrijdag 18 juli 1014: Debrecen(HU) - Oradea(RO)
Deze dag ga ik naar Roemenië, het doel is de stad Arad. De volgende dag zal ik vanaf daar via Simeria naar Ploiești reizen.

Ik ga met de fiets naar Roemenië. Ik heb gekozen voor de grensovergang bij Létavértes. Daar loopt (bijna uiteraard) een spoorlijn naar toe, maar sinds december 2009 rijden er geen treinen meer. De spoorlijn naar Létavértes is een aftakking van de spoorlijn Debrecen - Nagykereki. Daar rijden nog wel treinen. Bij het eerste station na Debrecen, Sáránd, bevindt zich de afsplitsing.

Afbeelding
Vanaf het hotel fiets ik eerst naar Sáránd, 12 kilometer van Debrecen. Achteraf had ik beter de trein kunnen nemen. De weg naar Sáránd is een zeer drukke e-weg, grotendeels verboden voor fietsers die dan aangewezen zijn op zandweggetjes door de graanvelden of toch de borden negeren en over de drukke weg gaan. Na een mix van beide, kom ik uiteindelijk toch bij station Sáránd. Gelukkig kan ik daar van de drukke weg af.

Afbeelding
Er loopt een rustig weggetje langs de afgesplitste spoorlijn naar Létavértes. De grootste plaats aan deze weg is Hosszúpályi (ca. 5600 inwoners).

Afbeelding
In Monostorpályi staat het treinstation nog gewoon op de (nieuwe) borden aangegeven. Het inmiddels vervallen station is er nog. Geen station in Hongarije dat zo goed is aangegeven staat op de borden, maar de trein komt niet meer.

Afbeelding

Station Létavértes, eindpunt van de spoorlijn. Ik hoor onweer en de lucht ziet er niet al te vriendelijk uit. Ik ben enigszins verrast, maar achteraf zie ik op de foto's dat ik niet goed heb opgelet want je ziet op de foto van Hosszúpályi al aan de lucht dat het niet ok is.

Afbeelding

De mededeling dat het treinverkeer is gestopt hangt nog steeds achter het raam.

Bij het station is weinig beschutting, dus ik blijf niet te lang hangen.

Afbeelding
Bord in Létavértes, richting het centrum. De grensovergang is nog negen kilometer ver, maar na Létavértes zijn er geen dorpen meer.

Létavértes heeft een centrum met een handvol winkels. Het dorp heeft ca. 7200 inwoners. Ik rij het dorp weer uit, de lucht is zeer dreigend. Ik hoop de grensovergang nog te bereiken, maar op het moment dat ik weerlichten boven Roemenië zie, keer ik om. Weer in het centrum van Létavértes begint het hard te regenen en een tijdje later komt het onweer. De bui gaat zeer langzaam over. Na 2,5 uur wachten onder een overdekte gallerij van een flatgebouw, doe ik een nieuwe poging.

Afbeelding
De lucht is nog grimmig, maar het is droog.

De grensovergang is een van de kleinste die ik ooit heb gezien, in de middle of nowhere. Het bestaat uit een afdakje en een hokje. Er staan twee agenten, een Hongaarse en een Roemeen. Grenscontrole stelt niets voor, de meeste tijd neemt de alcoholcontrole die ze er bij doen.

Afbeelding
Săcueni, de Roemeense grensplaats met tweetalig naambord.

Afbeelding
Săcueni heeft een treinstation. Ik heb de trein die ik wilde nemen gemist, Arad zal ik niet meer bereiken. Gelukkig gaat er over twee uren nog een laatste trein naar Oradea. Ik maak een rondje door het centrum van Săcueni.

Afbeelding
Wachten op de trein op station Săcueni, in de avondschemering. Het stationsgebouw staat leeg en is dicht, de stationschef zit in het nieuwere betonnen gebouw in de verte.

De trein naar Oradea komt keurig op tijd. Het is een oude voorstadtrein, waar ik geen enkele passagier zie. Drie jaar geleden heb ik het traject al afgelegd, zowel per fiets als trein. Het enige wat veranderd is, is dat de stationsgebouwen nog meer vervallen zijn. Geen enkele in- en uitstapper. In Oradea vind ik een geweldig hotel. Het is splinternieuw, alles design maar goedkoop, en in een rustige straat in het centrum van de stad.


Zaterdag 19 juli 1014: Oradea(RO) - Simeria(RO)

Ik ga eerst alsnog naar Arad, en vanaf Arad neem ik de trein naar Simeria. De trein naar Arad gaat 's middags pas, dus kan ik het eerste stuk nog wel fietsen.

Afbeelding
Het hotel.

Afbeelding
Ik kom door het dorp Toboliu‎.

Afbeelding
Winkel in Toboliu‎, waar ik een tussenstop maak.

Afbeelding
Aan de rand van Toboliu‎ ligt een vervallen station. Ik dacht eerst dat er geen treinen meer komen, maar later kwam ik er achter dat hier nog in beide richtingen 3x per dag een private trein stopt die tussen Oradea en Cheresig‎ rijdt.

Een tijdje later kom ik zelf in Cheresig. Dat er nog een trein naar Cheresig‎ rijdt, verbaast mij. Cheresig lijkt het einde van Roemenië. Het ligt in een uithoek, aan drie kanten omgeven door de grens met Hongarije. Er is echter geen grensovergang.

Afbeelding

Wel loopt er bij Cheresig een weg richting Hongarije, die bij de grens eindigt

Afbeelding
Op station Cefa‎ neem ik de trein. De stoptrein is te lang voor het perron, waardoor ik met enige moeite met al mijn spullen bij het achterste deel van de trein kom.

Afbeelding
Station Salonta, vanuit de trein.

De conducteur komt kaartjes controleren. In mijn geval ook verkopen, in Cefa is het loket gesloten. Hij vindt het leuk dat ik uit Nederland komt en vraagt of ik koffie wil. Bij de eerstvolgende stationschef probeert hij koffie voor mij de regelen. Hij weigert, maar bij de volgende stationschef lukt het wel :D

Afbeelding
Railtrash vanuit de trein. Veel overwoekerde sporen en grote vervallen gebouwen, zelfs bij de kleinste plaatsjes.

In Arad koop ik treinaartjes voor naar Simeria. De loketmedewerkster, die zelfs goed Engels spreekt, is zo vriendelijk en behulpzaam, dat ik gelijk de kaartjes voor Simeria - Ploiești koop. Tijdens eerdere reizen heb ik veel gedoe gehad met loketmedewerkers die niet willen of kunnen helpen met de juiste kaartjes, maar dit keer heb ik echt mazzel :)

Afbeelding
De kaartjes :)

Afbeelding
Uitzicht vanuit de trein naar Simeria waar ik overnacht. In het donker kom ik in Simeria aan. Door spoorlopen, op advies van de conducteur, bereik ik de weg.


Zondag 20 juli 1014: Simeria(RO) - Ploiești(RO)

Ik maak een lange treinreis van Simeria naar Ploiești. Er is slechts één lange afstandstrein over dit traject waar de fiets mee mag. Gelukkig heb ik de benodigde kaartjes al. Omdat de trein 's middags pas gaat, heb ik tijd voor een uitstapje naar Hunedoara.

Hunedoara is een industriestad, op 17 kilometer afstand van Simeria. Ooit had deze stad ca. 80.000 inwoners, vandaag de dag heeft de stad 55.000 inwoners. Vanaf Simeria loopt een spoorlijn naar Hunedoara. Gezien de grootte van de stad niet vreemd. Het is een kort spoorlijntje, dat eindigt in Hunedoara. Ooit een belangrijke spoorlijn, vandaag de dag rijdt er nog 7 keer per dag een treintje van private vervoerder Regiotrans.

's Ochtends vroeg fiets ik naar Hunedoara om daar de trein terug te nemen naar Simeria. Doel: Het bezichtigen van het station van Hunedoara. Het is een bijzonder station. Ik heb het station ooit gezien in een reisverslag van iemand anders. In de hal van het stations zijn twee grote socialistisch-realistische schilderingen die er nog steeds zijn.

Afbeelding
Station Hunedoara. De voorkant van het gebouw is aan het zicht onttrokken door nieuwbouw van een Lidl supermarkt en bussen.

Ooit was dat wel anders. Het station is gebouwd in 1950. Het was een druk station, met meerdere wachtkamers en een restauratie voor de vele arbeiders die het station dagelijks gebruikten. In 1962 heeft Nikita Chroesjtsjov het station bezocht. In de hal zijn twee enorme kunstwerken aangebracht: Op het ene kunstwerk zijn werkende arbeiders te zien, op het andere kunstwerk staan arbeiders die zich ontspannen in de natuur rond Hunedoara. Het gebouw heeft een klokkentoren. Op de torenspits staat een rode Sovjet-ster, die er ook nog steeds is.
Meer achtergrondinformatie over dit bijzonder station: http://adevarul.ro/locale/hunedoara/pov ... index.html

Afbeelding
De muurschildering. Inmiddels behoorlijk vervallen.

Afbeelding
De andere muurschildering.

Afbeelding

Het gebouw aan de perronzijde. De trein staat al klaar. De tijd lijkt hier stil te staan alsof het communisme nooit is verdwenen. Enige verschil met toen is het verval, het onkruid, het gesloten restaurant en de minimale treindienst die nog over is.

Afbeelding

Ingang stationshal vanaf het perron.

Afbeelding

De trein vertrekt vanuit Hunedoara. Overal liggen sporen weg te roesten, overal overwoekerde betonnen ruïnes. De trein is een oude trein van SNCF.

Afbeelding

Station Simeria. Wachten op de trein naar Ploiești. De reis is lang, maar verloopt goed.

Ik overnacht in Ploiești. De volgende dag ga ik door naar Bulgarije. Maar dat is te zien in het volgende deel :)

SvMp
Berichten: 700
Geregistreerd: zo 27 jul 2008 12:38
Woonplaats: Frieslân
Heeft Bedankt: 3 keer
Ontvangen Bedankjes: 7 keer
Bericht Re: Zomer 2014 deel 1/3: Via PL, SK, UA en HU naar Roemenië door groentje » ma 06 okt 2014 00:00

Bedankt voor het verslag!

groentje
Medewerker Infrabel
Medewerker Infrabel
Berichten: 1530
Geregistreerd: vr 09 jan 2004 01:35
Woonplaats: Brussel, België
Heeft Bedankt: 1 keer
Ontvangen Bedankjes: 2 keer
Bericht Re: Zomer 2014 deel 1/3: Via PL, SK, UA en HU naar Roemenië door eelkevd » wo 08 okt 2014 12:41

Die laatste foto, de loc uiterst links met alle roest, is die gewoon in dienst?

eelkevd
Berichten: 2445
Geregistreerd: za 26 aug 2006 11:43
Woonplaats: Best
Heeft Bedankt: 10 keer
Ontvangen Bedankjes: 16 keer
Bericht Re: Zomer 2014 deel 1/3: Via PL, SK, UA en HU naar Roemenië door SvMp » wo 08 okt 2014 16:45

eelkevd schreef:Die laatste foto, de loc uiterst links met alle roest, is die gewoon in dienst?

Ja, was een gewone passagierstrein (stoptrein). Kort na het maken van de foto reed deze weg. Het is Roemenië.

SvMp
Berichten: 700
Geregistreerd: zo 27 jul 2008 12:38
Woonplaats: Frieslân
Heeft Bedankt: 3 keer
Ontvangen Bedankjes: 7 keer
Bericht Re: Zomer 2014 deel 1/3: Via PL, SK, UA en HU naar Roemenië door eelkevd » do 09 okt 2014 15:04

Indrukwekkend... Hier zal t direct aan de kant moeten!

eelkevd
Berichten: 2445
Geregistreerd: za 26 aug 2006 11:43
Woonplaats: Best
Heeft Bedankt: 10 keer
Ontvangen Bedankjes: 16 keer
Bericht Re: Zomer 2014 deel 1/3: Via PL, SK, UA en HU naar Roemenië door SvMp » do 09 okt 2014 15:08

eelkevd schreef:Indrukwekkend... Hier zal t direct aan de kant moeten!

Als je naar de andere foto's uit Roemenië kijkt dan zie je dat dit ook past bij het algemene beeld. Het straatbeeld op veel plekken en de stations zijn al net zo vervallen. In Albanië is het nog erger, zie viewtopic.php?f=16&t=16954

SvMp
Berichten: 700
Geregistreerd: zo 27 jul 2008 12:38
Woonplaats: Frieslân
Heeft Bedankt: 3 keer
Ontvangen Bedankjes: 7 keer
Bericht Re: Zomer 2014 deel 1/3: Via PL, SK, UA en HU naar Roemenië door Bloemkooltje-Waldo » di 18 nov 2014 15:32

Prachtige reportage, SvmP.

stijle helling
Bij mij zijn hellingen steil en is een kapsel stijl :p
Weekendreiziger :)"

Avatar gebruiker
Bloemkooltje-Waldo
Berichten: 3971
Geregistreerd: di 18 nov 2003 18:33
Woonplaats: Tiel
Heeft Bedankt: 3 keer
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Reisverhalen en (Foto-)Reportages

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast