Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Op en Rond de Rails
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1)

Verhalen van OV-personeel

Plaats een reactie

Bericht Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door Mikos » vr 15 apr 2011 00:15

"Conducteur op Kamper lijntje mishandeld"

"Conducteur op Kamper lijntje mishandeld"

27 februari 2011

KAMPEN - De laatste trein naar Kampen zaterdagnacht zal een 22-jarige conducteur voorlopig nog blijven heugen.

Hij werd mishandeld door een 31-jarige Kampenaar, die zonder een kaartje meereisde. De conducteur schreef daarop een formulier voor 'uitstel van betaling' uit. In plaats van het papiertje aan te nemen, begon de passagier te spugen. Toen de trein het perron van Kampen naderde, ging het verder mis. De bril van de conducteur werd uit de trein gegooid, hij werd bij de keel gegrepen en een bloedneus geslagen. De al ingeseinde politie hield de Kampenaar aan. Inmiddels is hij overgedragen aan de Spoorwegpolitie.

Volgens woordvoerder Ed Kraszewski zit de man nog vast en volgt vandaag zijn verhoor.

Bron: De Stentor
( Zoals eerder geplaatst op deze site )

Een ogenschijnlijk klein nieuwsberichtje van een aantal regels over een conducteur die is mishandeld. Het valt niet eens op in de krant, maar als je het al leest, dan ben je het ook zo weer vergeten.

Voor de desbetreffende conducteur is dat wel anders. Ik heb er een traumatiserende ervaring bij, ben gewond geraakt in mijn gezicht én mijn bril is kapot.

Deze man dacht mij mijn bril van mijn gezicht te moeten trekken en mij mijn keel dicht te moeten drukken. En daarbij sloeg hij me een bloedneus en beschadigde hij mijn onderlip. En daar houdt het artikel in de krant op. Wat er daarna gebeurd is namelijk helemaal niet interessant voor in zo'n klein artikeltje. Maar het tekent alles bij elkaar wel voor het leven.

Nadat de politie is gearriveerd en de verdachte heeft gearresteerd, begint het balletje pas echt te rollen. De trein moet terug naar Zwolle, de machinist is daar klaar voor. Ik niet, ik moet aangifte gaan doen op het politiebureau. Ik sluit echter wel de deuren voor de machinist, zodat hij de trein met het handjevol reizigers naar Zwolle kan brengen. Terwijl de trein achter mij wegrijdt, blijf ik achter op het perron met een agente. Of dat ik met haar mee wil lopen naar het politiebureau, dat aan de overkant van de straat is. En of ik daarbij één van de mountainbikes van de toegesnelde agenten wil meenemen, de agent is namelijk in het arrestantenbusje gestapt om de verdachte af te leveren. Aangekomen op het politiebureau wordt me gevraagd of ik iets wil drinken. Zodra de agente mijn glaasje water gaat halen, bel ik naar het thuisfront. Daar wordt geschokt gereageerd, of ik niks heb, is de vraag. Het antwoord is niet minder schokkend. Dan volgt het eerste moment van bezinking. Wat is er net gebeurd? Wat heeft die man mij aangedaan? Maar voor rustig nadenken is er geen tijd, de telefoon blijft gaan. De dienstdoende medewerkers van Service en Veiligheid die eigenlijk klaar zijn om half twee melden dat ze onderweg zijn naar mij om me te steunen. In ieder geval totdat de wachtdienst gearriveerd is. Meteen daarna belt de dienstdoende wachtdienst. Hoe het met mij gaat. Dat hij net wakker is gebeld, het is immers half twee 's nachts, en dat hij zich aan gaat kleden en ook naar Kampen komt.

Ik word ontvangen in een verhoorkamer. Tafel, vier stoelen en een computer. Een hoofdagent stelt zich aan mij voor, de agente levert mijn bekertje water. "We komen zo bij u." is de mededeling. Ik ben in de tussentijd op zoek naar het glas dat uit mijn montuur is gevlogen. Dat hebben de machinist en een reiziger voor mij uit de ballast tussen de trein en het perron gehaald. Zowel het montuur als het glas. Wat onrustig begin ik mijn zakken te legen, vrees dat ik het glas weer verloren ben. Na in de hal van het bureau te hebben gekeken, maar niks te hebben gevonden, zegt de agente die weer terug is gekomen ineens: "Misschien in je borstzak, daar heb je ook je papieren?" Als die agente er toch niet was.... Ik leg het gevonden glas bij mijn montuur en bekijk de schade. Het montuur is dermate scheef dat ik het niet meer op kan zetten. Zonder het linkerglas zie ik sowieso niets, dus opzetten heeft geen zin.

De agente komt binnen met een camera. "We gaan bewijsfoto's maken van je gezicht." zegt ze. Ze maakt diverse foto's van mijn aangezicht en zoomt daarna in op mijn mond en maakt een foto van mijn nek. Ze meldt dat de verdachte opgaat voor zware mishandeling, omdat hij mijn keel heeft dicht gedrukt.

De hoofdagent die mijn aangifte zal opnemen stelt zich voor. Hij gaat recht tegenover mij zitten, terwijl ik kijk of ik alles nog heb. Hij begint te tikken op het toetsenbord van de computer. Op dat moment hoor ik in de hal van het bureau dat de twee dames van Service en Veiligheid zijn gearriveerd. Ze komen het kamertje in en zijn zichtbaar aangedaan door wat ze te horen hebben gekregen via de telefoon. Ze vragen hoe het met me gaat en ik kan niks anders antwoorden dan dat ik het niet echt weet.

Het opnemen van mijn verklaring begint. Ik moet alles zo uitgebreid mogelijk vertellen en dat gaat me redelijk goed af. Soms is het diep graven naar de dingen die gezegd zijn of handelingen die verricht zijn. En sommige dingen weet ik gewoon echt niet. Het ging allemaal zo ontzettend snel. Nadat hij mijn bril van mijn gezicht trok, sloeg hij mij met zijn hand in mijn gezicht terwijl hij op zoek was naar mijn keel, om die dicht te drukken. En voor ik het wist, stonden er drie reizigers om mij heen, die me hielpen de man in de hoek te drukken, zodat hij zich wel over moest geven. Ik kan een paar rillingen over mijn rug niet voorkomen of onderdrukken. Op een bepaald moment beginnen mijn benen ook onophoudelijk te trillen. "Dat is normaal, want je beleeft het hele verhaal weer opnieuw." zegt een van de collega's van Service en Veiligheid.

Terwijl ik alles in geuren en kleuren zo precies mogelijk probeer te omschrijven, komt ook de wachtdienst binnen. Ondertussen zit ik al drie kwartier op het politiebureau en is het ruim drie kwartier geleden dat ik ben aangevallen. De wachtdienst komt om de hoek kijken hoe ik er uit zie en hoe het met me gaat. De uitgeprinte foto's van de agente komen op tafel. Nu kan ik zelf ook zien hoe ik er uit zie. Op zich valt het wel mee, mijn onderlip is heel dik, blauw en ziet er gehavend uit. Mijn bril had ik zelf al gezien, de schok daarvan was al grotendeels voorbij.

Het verhoor gaat verder, nadat de dames van Service en Veiligheid nu toch echt naar huis zijn gegaan. Het gevoel dat hun aanwezigheid gaf is niet te beschrijven. Alleen al het idee dat ze speciaal voor mij naar Kampen zijn gekomen (wat ze niet hoeven te doen) doet heel erg goed. De wachtdienst neemt het nu van ze over en komt erbij zitten. Dat is ook het moment dat er een GGD arts binnenkomt. Nog meer voor het bewijsmateriaal. Ik vervolg mijn uitleg.

Dan is er ineens het moment dat de agente weer de hoek om komt kijken en tegen de hoofdagent zegt dat ze nodig zijn; er is een vechtpartij verderop. Voor ik het doorheb, zijn ze weg. "Dat is mooi..." zegt de GGD-arts, die nu even de tijd heeft om foto's te maken en wat dingen van mij op te schrijven, zoals mijn functie en hoelang ik werkzaam ben bij NS. Daarna maakt hij wat foto's, terwijl de hoofdagent weer het kamertje binnenkomt. De arts schrijft heel kort en bondig op wat zijn bevindingen zijn en wat er is gebeurd. Ik ga weer verder met mijn verklaring.

Zodra ik mijn verklaring volledig heb afgelegd, lezen we deze nog een keer na en voegen we hier en daar nog wat dingen toe die nog in me opgekomen zijn. Ik onderteken het geheel. We zijn eindelijk klaar op het bureau. Als ik op mijn horloge kijk, is het tien minuten voor vier. Ik ben al ruim twee uur klaar met werken volgens mijn dienstkaartje. Maar ik ben nog niet eens thuis.

Samen met de manager die wachtdienst heeft vannacht loop ik het politiebureau uit. De hoofdagent wijst de wachtdienst erop dat hij de auto heeft geparkeerd op een invalidenplaats. Het gezicht van de wachtdienst spreekt boekdelen; dat had hij nooit gezien bij het parkeren. De hoofdagent wenst ons succes toe en samen met de manager stap ik in de auto van de wachtdienst. Als hij van de parkeerplaats wegdraait, vraagt hij me hoe ik me nu voel. Ik weet er nog steeds niet goed een antwoord op te geven. Het is raar. Hij laat even een stilte vallen, terwijl hij Kampen uit rijdt. "Ik wil je wel naar huis rijden..." zegt hij op een gegeven moment. Ik zeg hem dat me dat het slimst lijkt, want zonder bril kan ik echt niet rijden. Tijdens de rit bespreken we wat zaken van het voorval, ook een aantal zaken waar ik mijn mening over wil geven. Daarna zakt het onderwerp wat af en hebben we het over andere dingen.

Om half vijf zet de wachtdienst me voor de deur af. Ik open de voordeur, midden in de nacht. Anders was het ook wel midden in de nacht geweest, maar nu geeft het een extra fijn gevoel: Ik ben thuis. Ook thuis praat ik nog een hoop, laat het proces verbaal dat is opgemaakt lezen en voor ik in bed lig, is het half zes.

Daarmee is de avond voorbij, zit mijn dienst erop en heb ik aangifte gedaan van een nare ervaring. De wachtdienst heeft me voor zondag vrijgemaakt. Het leek hem niet echt een goed idee om me meteen weer de trein op te sturen.

Maar daarmee is het verhaal niet voorbij. En het is al zo veel langer dan dat nieuwsberichtje op het internet en in de krant...

De zondag is de dag van bezinning. Ik zie niet heel veel, maar mijn zonnebril op sterkte brengt verzachting. Ik kan toch televisie kijken en achter de computer zitten zonder al te veel last te krijgen van mijn ogen. Toch is het wel flink wennen, zo zonder mijn eigen bril op mijn neus.

Ik heb telefonisch contact met mijn eigen teammanager die geïnteresseerd naar mijn verhaal luistert en benieuwd is naar hoe ik me voel. Ook heb ik een vriend aan de telefoon die ook een collega is. Verbaasd hoort hij mijn verhaal aan. Daarna word ik naar Zwolle gebracht, om mijn auto op te halen. Voorzien van mijn zonnebril moet naar huis rijden me toch gemakkelijk afgaan. En ik heb meteen weer iets om te doen.

Als ik 's middags weer thuis ben, belt ook een van de collega's van Service en Veiligheid die er 's nachts ook bij was in Kampen. Even horen hoe het met me gaat. En ook heb ik de vriend en collega weer aan de lijn die ik 's middags heb gesproken. Hij heeft nu wat meer tijd om er op in te gaan en laat weten boos te zijn. Boos op de man die mij heeft mishandeld. Hij snapt niet hoe iemand zoiets kan doen. Ze moeten gewoon van je afblijven. Hij heeft gelijk, het is ook van de gekken, maar dit soort idioten heb je nu eenmaal rondlopen.

In de opleiding tot Hoofdconducteur hebben we ook een cursus omgaan met agressie. Daarin worden de meest voorkomende gevallen behandeld. Maar er is wel de opmerking dat er altijd gekken tussen kunnen lopen waar je niet op kunt anticiperen. Die zijn niet benaderbaar, in de hand te houden. En dit was er schijnbaar zo een.

De maandag begint voor mij vrij vroeg, als ik om tien minuten voor tien wakker word gemaakt. De spoorwegpolitie aan de telefoon. Of dat ik voor een aantal vragen naar Zwolle wil komen, zodat die meegenomen kunnen worden in het onderzoek. Ik zeg ja, maar ga eerst naar de opticien, om iets aan mijn bril te doen.

Daar aangekomen doet de opticien een noodreparatie aan mijn bril. Het glas wordt teruggezet in het montuur en zo goed en zo kwaad als het gaat wordt het montuur teruggevormd tot een draagbare bril. "Maar in de pootjes zit een breuk, dus ik moet echt heel erg voorzichtig zijn met buigen, het zou best eens kunnen dat de pootjes breken."meldt de opticien. Ik moet dus echt een nieuwe bril uitkiezen. Met mijn eigen bril verlaat ik de opticien. Het montuur drukt heel erg in mijn gezicht, dus lang ga ik het hier niet mee uithouden.

In Zwolle krijg ik een aantal vragen voorgeschoteld van de heren rechercheurs van de Spoorwegpolitie die de zaak op zich hebben genomen. Ze willen onder andere weten wat ik voel, waarom bepaalde dingen gingen zoals ze zijn gegaan en hoe ik zaken heb ervaren. Alles voor in de zaak, waarbij zij de verdachte moeten voorgeleiden voor de Officier van Justitie. Die bepaalt aan de hand van de voorgeleiding wat er met de verdachte moet gebeuren. Dat kan opsluiting zijn (als dat het beste is voor de samenleving), maar ook heenzending (naar huis) tot de rechtszaak in gang gezet wordt.

Daarna loop ik nog even het personeelsverblijf in. Je gezicht even laten zien zorgt ervoor dat eventuele roddels uit de wereld geholpen kunnen worden. En het geeft ook een hele hoop warmte, al die collega's die bij elkaar zitten en met jou het gesprek aan gaan over wat er nou gebeurd is en hun afschuw daarover uiten. Ervaringen delen en veel praten is de beste remedie tegen dit soort zaken. Dan blijf je er ook niet te veel mee zitten. Het voorkomt niks en voor sommigen levert het helemaal niks op, maar voor mij werkt dat wel.
Het geeft een goed gevoel met iedereen te praten, ze luisteren naar het verhaal dat ik te vertellen heb en ze stellen vragen. Ik zie goede vrienden waar ik mee klets en het is net een warm bad waar je in terecht komt. Ze hopen me allemaal snel weer terug op de trein te zien en wensen me allemaal beterschap. Toffe collega's!

Daarna staat ook de telefoon niet meer stil; steeds meer collega's krijgen te horen wat mij is overkomen en willen graag even met me praten, horen hoe het met me gaat of wat er nou precies allemaal is gebeurd. Allemaal willen ze me een hart onder de riem steken.

Ik heb afgesproken de woensdag na het incident, dat op zaterdagavond plaatsvond, weer aan het werk te gaan. Dat is ook de eerste dag dat ik volgens rooster weer moet werken. Mijn teammanager heeft al laten weten de eerste dienst met me mee te gaan. Om het er eens goed over te hebben, maar ook om te kijken of ik het al wel aankan om weer de trein op te gaan.
_____________________________________________________________

Het verhaal was te lang om in één keer te plaatsen, daarom plaats ik het in twee delen. Deel 2 is hier te vinden.

Mikos
Berichten: 3535
Geregistreerd: ma 29 aug 2005 23:33
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door groentje » vr 15 apr 2011 00:43

Heftig, zeg. Logisch dat je eerst enigszins op je positieven moet komen.

groentje
Medewerker Infrabel
Medewerker Infrabel
Berichten: 1530
Geregistreerd: vr 09 jan 2004 01:35
Woonplaats: Brussel, België
Heeft Bedankt: 1 keer
Ontvangen Bedankjes: 2 keer
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door Gilles » vr 15 apr 2011 10:20

Heftig verhaal. Knap dat je dit verhaal hier durft te vertellen. voorover buigen

Ken de verhalen en meldingen (zie nu de meldingen ook nog wel (bijna) dagelijks voorbij komen) wel uit de tijd dat ik als trdl werkte maar dan sta je er eigenlijk niet bij stil dat er wat het voor de HC in kwestie allemaal voor gevolgen heeft.

Avatar gebruiker
Gilles
Medewerker ProRail
Medewerker ProRail
Berichten: 6114
Geregistreerd: za 11 sep 2004 19:57
Woonplaats: Ddr
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door Ray » vr 15 apr 2011 14:01

wow, heftig inderdaad...

maar dit soort idioten heb je nu eenmaal rondlopen.


dit is echt zo'n zinnetje die me enorm aan het denken zet over wat voor mensen er wel niet in dit land rondlopen, en wat er allemaal wel niet gebeurt soms. "Het is nu eenmaal zo dat je dit soms treft", het is ook zo... en ik weet dat ook, en het is heel erg lastig om de situatie zoals ie is te veranderen... maar toch... hoe kan het toch dat er gewoon mensen zijn die niet even een paar euro uit willen geven voor een kaartje, en die bij zichzelf denken "als ik gecontroleerd word ga ik gewoon van me af beuken". Hoe kan het zo zijn dat iemand deze denkwijze heeft, en weet dat als het gebeurt, hij (zoals nu ook gebeurd is) vast komt te zitten, en er een hoop gedoe aan overhoudt. Is dit het je echt waard om die paar euro's te besparen, dat je vrolijk met justitie e.d. in aanraking komt? (om nog maar te zwijgen over wat dit met het slachtoffer in kwestie doet, maar ik ben er volop van overtuigd dat de dader in kwestie dat heel weinig kan schelen). Hoever kan het zijn in dit land als we met z'n allen (slachtoffers van dit soort praktijken included) zoiets hebben van "tja, dit soort dingen gebeuren helaas" ?

Simpelweg walgelijk als ik dit soort verhalen lees... hoop dat je er snel weer helemaal bovenop bent Mikos, zodat je dit vervelende hoofdstuk voor jezelf af kunt sluiten.

Ray
Berichten: 93
Geregistreerd: vr 29 feb 2008 22:49
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door Pluisje » vr 15 apr 2011 15:01

Als regelmatig reiziger de Kamper lijn, had ik het bericht in de krant ook gelezen. Vechtpartijen in de binnenstad, uitgaanscentrum de Buitenwacht en (dus ook) bij het station zijn de "normaalste" zaak van de wereld. Elke maandag staan de berichtjes weer in de krant.Een agent afbekken en van de fiets trekken is al vaker gebeurd; een conducteur neerslaan is helaas een nieuwe dimensie...

zich iets afvragen

Sterkte Mikos!

Pluisje
Berichten: 431
Geregistreerd: za 17 dec 2005 01:12
Woonplaats: Overijssel
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door marciekemp » vr 15 apr 2011 15:02

Echt een heftig verhaal, en ik vind het ook zeer knap dat je het hier durft te vertellen.
En heel veel sterkte ermee

Avatar gebruiker
marciekemp
Berichten: 1018
Geregistreerd: wo 01 apr 2009 09:41
Woonplaats: Harderwijk
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door Gekko123 » vr 15 apr 2011 23:56

Oef, wat een heftig verhaal. Normaal gesproken lees ik dit soort berichten niet eens meer, het is gewoon aan de orde van de dag overgeven . Maar nu ik dit verhaal lees, wordt ik echt boos op die idioten die denken dat zij de baas zijn over alles en iedereen cheer down .

Vanavond zelf op station Schiphol ook nog aardig wat Service & Veiligheid medewerkers gezien in gesprek met zwartrijders. In eerste instantie zou er iemand staande gehouden worden voor zwart rijden en niet tonen van een geldig identiteitsbewijs. Vervolgens kwam er toch een rijbewijs tevoorschijn toen ie hoorde van de staande houding. Er volgde een discussie die ik (expres) niet helemaal heb gevolgd, wel had ik op een gegeven moment door dat één van de twee Service&Veiligheid medewerkers iets als belediging opvatte. Eén van de mede reizigers van de betrokken zwartrijder begon zich ermee te bemoeien en werd toen naar boven gestuurd.
In dit geval was het gelukkig allemaal goed afgelopen, maar mocht er wat meer gebeurd zijn (geweld etc.) was ik misschien wel gaan helpen.

Gekko123
Berichten: 512
Geregistreerd: ma 14 jan 2008 16:24
Woonplaats: Delft
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door Jan-Willem » za 16 apr 2011 10:11

Sterkte man, ik kan me heel goed voorstellen hoe je je voel. Zeker omdat je gewoon je werk naar best weten doet en dan zo'n ******** tegen komt.
Grtzz JW, HC Lls\n\nDoe maar gek, dan doe je al gewoon genoeg

Avatar gebruiker
Jan-Willem
Spoormedewerker
Spoormedewerker
Berichten: 359
Geregistreerd: zo 25 nov 2007 13:28
Woonplaats: Lls
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door Mikos » za 16 apr 2011 13:32

Allemaal dank voor jullie reacties. Ook die doen me heel goed, merk ik.

Ray schreef:dit is echt zo'n zinnetje die me enorm aan het denken zet over wat voor mensen er wel niet in dit land rondlopen
Het is natuurlijk van de zotten dat ik er zo over denk en dat we ons als maatschappij daar zo bij neerleggen. Maar het wordt steeds meer en meer 'gewoon' en 'normaal' bevonden. Als de politie je vertelt dat je niet de eerste bent, maar ook zeker niet de laatste, dan geeft dat niet echt een heel fijn of veilig gevoel. Maar het is jammer genoeg wel de realiteit.

Gewoon je werk doen is er niet bij, dat blijkt wel... nee

Mikos
Berichten: 3535
Geregistreerd: ma 29 aug 2005 23:33
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 1) door koosmaterieel64 » za 16 apr 2011 19:16

Wat een heftig verhaal man. Moest toch even een keertje slikken toen ik dit las. blozen
In ieder geval super veel sterkte toegewenst.
Materieel'64! de leukste trein van het nederlandse spoorwegnet! \nAfbeelding

Avatar gebruiker
koosmaterieel64
Berichten: 1452
Geregistreerd: zo 27 sep 2009 22:10
Woonplaats: Heerlen
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Op en Rond de Rails

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


cron