Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Op en Rond de Rails
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3)

Verhalen van OV-personeel

Plaats een reactie

Bericht Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door Mikos » do 18 aug 2011 11:09

Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3)

Let op: Voordat je aan dit derde deel begint, raad ik aan eerst deel 1 en deel 2 te lezen.
_____________________________________________________________

"Conducteur is het zat - Weg bij NS na klappen"

06 juli 2011

Derde mishandeling in twee jaar tijd is voor een hoofdconducteur annex bijzonder opsporingsambtenaar reden om de NS te verlaten. De conducteur werd in februari door een zwartrijder uit Kampen te grazen genomen en zoekt nu ander werk.

door Roy Touker

KAMPEN/ZWOLLE - Het begon met een duw, maar al snel deelde een betrapte zwartrijder uit Kampen een vuistslag uit aan de hoofdconducteur. De conducteur werd door de lijvige Kampenaar in een armklem genomen, waarbij geprobeerd werd zijn keel dicht te drukken. Tal van treinpassagiers schoten hem op 27 februari van dit jaar te hulp. "Wie weet wat er anders was gebeurd," vroeg de officier van justitie zich dinsdag af bij de rechtbank. Daar werd de strafzaak tegen de Kampenaar behandeld.

De woorden van de aanklaagster bereikten de Kampenaar niet - het duurde hem allemaal te lang. Even daarvoor zat hij nog keurig op de gang te wachten. Advocaat Vincent Wolting moest echter zonder zijn cliënt de rechtszaal in. "Hij zat tegen het plafond," was de verklaring van de strafpleiter. Kampenaar D.L. (31) zit nogal eens tegen het plafond en dat heeft hem een vrij omvangrijk strafblad bezorgd. Behalve voor de zware mishandeling van de conducteur moest L. zich verantwoorden voor een reeks vernielingen. Probleem is dat de Kampenaar met diverse stoornissen kampt, maar elke vorm van hulpverlening afwijst. Dan maar afstraffen, vond de aanklager: tien maanden cel. Vonnis 19 juli.

Bron: De Stentor / Dagblad Flevoland
We zijn vier maanden verder sinds de mishandeling in Kampen. De krant schrijft uitgebreider dan het eerste artikel. Het luidt wel het einde in van de hele situatie. Althans, dat hoop ik toch...

Ik heb de rechtszaak bijgewoond. Ik ben erbij geweest en heb elke letter horen zeggen die door de officier van justitie werd gezegd, maar ook alle woorden die de rechter zei en ook die van de advocaat van D.L. Ik heb hem ook gezien, de paar minuten dat hij aanwezig was op de gang van de rechtbank. Dat voelde niet heel fijn. Maar toen ik hoorde dat hij was vertrokken, gaf dat wel wat verlichting van de steen in mijn maag.

Terwijl de officier van justitie alle acht zaken die tegen D.L. lagen opnoemde en ook uitgebreid mijn zaak behandelde, schoot er door me heen wat ik in de afgelopen vier maanden allemaal heb meegemaakt. Maar ook wat deze man toch moet bezielen om zo tekeer te gaan tegen iedereen.

Mijn psycholoog heeft me geholpen om de situatie onder ogen te zien, zonder dat ik daar met angst en beven aan terug moet denken. Om weg te komen uit die enge gedachte dat in elk hoekje in de trein iemand verstopt kan zitten die mij iets aan wil doen. Want ondanks dat ik mezelf vrij sterk inschat wat dat betreft, heeft het me allemaal niet koud gelaten. Integendeel, het deed me veel meer dan ik ooit had kunnen denken.

En het is ook niet niks. Er is iemand die inbreuk maakt op jouw eigen veilige wereld, iemand die de regie over jouw leven overneemt en bepaalt wat er met dat leven moet gebeuren. Dat er anderen waren die vonden dat hij dat recht niet had en ingrepen, is mijn geluk geweest.

Tijdens de zitting blijkt dat er zich getuigen hebben gemeld, na een oproep van de politie. Die getuigen bevestigen mijn verhaal, voor zover ze hebben gezien wat er is gebeurd. Allemaal mensen die op die manier bij de hele situatie betrokken zijn. Of ze nu willen of niet.

Op de trein heeft het heel erg lang geduurd voor ik weer voor mezelf durfde te lopen. Het angstgevoel heeft ook nog een beste tijd rondgewaard in mijn onderbewuste. Als me gevraagd werd hoe het met me ging, was mijn antwoord standaard dat het met mij wel goed ging, alleen op de trein was het nog niet zo'n succes. Dat maakte mijn Teammanager op een bepaald moment helemaal gek, want zo wist hij nog niks. Zo zei hij. Maar het ging ook goed met mij. En op de trein niet zo. Buiten het spoor om had ik er gelukkig niet zo heel veel last van. Er waren wel eens gesprekken met vrienden en familie waarin ik werd gevraagd om iets van het verhaal uit te leggen waarvoor ik in gedachten terug moest naar die bewuste zaterdagavond, maar met de inzet van mijn psycholoog werd dat steeds gemakkelijker. En had ik dat angstige gevoel iedere keer als ik er aan terug moest denken niet meer.

En dan is er op een bepaald moment ook die eerste rit naar Kampen. Dat heeft twee weken geduurd voor ik daarheen moest. En wilde. In de tussentijd had ik makkelijk zelf een keer naar Kampen gekund als reiziger, maar dat wilde ik niet. En op zich viel de eerste keer naar Kampen me wel mee. Maar ik stond er wel op dat onze machinist een portofoon zou hebben, want die had de machinist die bewuste zaterdagavond niet. En echt op mijn gemak was ik niet, maar ik ging wel. Daarna heeft het een maand geduurd voor ik weer naar Kampen moest. Toen was ik een heel stuk verder in mijn verwerking en had ik andere gedachten over de hele situatie. En dat is ook het moment geweest dat ik samen met mijn terugkeercoach, zoals dat heet, heb besloten dat ik niet elke trein naar Kampen hoef te controleren. Dat komt misschien heel lui over, maar het betekent wel dat ik mijn eigen veiligheid op de eerste plaats zet. Eerst verwerken, dan kan ik als ik weer helemaal lekker in mijn vel zit vanzelf weer kiezen om elke trein naar Kampen te knippen.

Uiteindelijk heb ik met vier verschillende collega's gewerkt aan mijn terugkeer bij het spoor. Om weer voor mezelf te kunnen lopen, zonder iemand om me heen. Die vier collega's hebben allemaal hun eigen aanpak. En hun eigen werktijden. Één van hen draait alleen maar vroege diensten. En daar wil ik niet veel meer over kwijt dan dat dat absoluut mijn werktijden niet zijn. Zes uur 's morgens beginnen...
Alle vier hebben ze op hun eigen wijze geprobeerd mij weer back on track te krijgen. En alle vier hebben ze op hun manier hun steentje bijgedragen. Collega's die ik heel erg dankbaar ben voor hun inzet en geduld.

Pas op 9 juni heb ik mijn eerste halve dienst alleen gedraaid. Een collega heb ik halverwege zijn dienst afgelost. Kon hij naar huis, deed ik de rest en hoefde ik niet meteen een volle dienst alleen te draaien. Het viel me niet tegen, moet ik heel eerlijk zeggen. Naar Utrecht met de intercity om met de intercity naar Groningen te rijden en terug naar Zwolle. Op het gemakje de reizigers controleren, de tijd nemen voor vragen en rustig mijn dienst draaien. Geen problemen, geen moeilijkheden. Zoals het zou horen te gaan.

De dag erna een slagje Leeuwarden, waarbij de bijsturing mij belt als ik in Leeuwarden zit. Of ik voor mijn collega die richting Leeuwarden komt straks in Wolvega wil kijken of ik zijn Railpocket kan vinden. Hij heeft hem namelijk in het spoor laten vallen... Net voor vertrek komt de collega aan met zijn trein en geeft nog aanwijzingen waar ik moet kijken. Bij aankomst in Wolvega komt net de vertraagde stoptrein naar Leeuwarden binnengereden, dus moet ik wachten tot die vertrokken is. Een collega die naar huis gaat en uit die trein stapt, kijkt mij vreemd aan als ik met een zaklamp het spoor sta te belichten. Al snel vind ik de railpocket, verregend en wel, maar hij doet het nog. In de trein droog ik het apparaat en als ik zie dat hij het wel gaat redden, zet ik hem uit. In Zwolle draag ik hem over aan de procesleider perron, die mij beloofd het ding te geven aan de machinist van de volgende trein naar Leeuwarden. De machinist weet ervan en heeft met de collega van wie de railpocket is afgesproken waar hij hem achter zal laten. Goede ding voor vandaag weer gedaan.

De dienst erna is wederom een halve. Om te beginnen met Arnhem. Ik moet de intercity rijden en krijg een collega mee met een C'tje. Als ik hem vraag wat hij daarna gaat doen, valt mijn mond open. Hij moet de trein terugrijden naar Zwolle waarop ik een C'tje heb. De wegen van de afdeling Dagplan zijn soms ondoorgrondelijk... Maar ik ben er wel blij mee. Nu heb ik de hele slag Arnhem een collega bij me, met wie ik uitgebreid kan praten. En dat haalt de druk er toch wel even van af.
Op het eind moet ik nog een keer naar Kampen. De eerste keer dat ik echt helemaal alleen ga. Ergens zit er wel wat spanning in mijn lijf, maar ik moet niet vergeten pas te gaan controleren als ik me daar lekker bij voel. Net voor vertrek stap ik bij de machinist uit zijn cabine en kijk ik langs de trein. Om Service en Veiligheid aan te zien komen wandelen. Ik schiet in de lach en op de verbouwereerde blikken van de collega's van S&V antwoord ik dat dit de eerste keer is dat ik weer alleen naar Kampen ga, waarop ze reageren met de vraag of ik liever heb dat ze niet meegaan. Maar nee, laat ze maar lekker meegaan, ik loop wel achter ze aan. En zo eindigt ook deze dienst.

De dienst daarop heb ik alleen een slag Groningen. Bij aankomst in het verblijf, zit daar een goede vriend. Hij heeft een reserve dienst en heeft tot nu toe nog niks hoeven doen vandaag. Hij besluit met me mee te lopen naar mijn vertrekspoor om nog wat langer te kunnen praten. Aangekomen bij het vertrekspoor, komen er maar liefst 10 bakken ICM binnen. De collega die van de trein afkomt meldt welk stel hij het laatst heeft gecontroleerd. Als ik hem vraag of er ook nog iemand met me meegaat, antwoordt hij van niet. Ik moet dus tien bakken in mijn eentje meenemen, drie meer dan de regels voorschrijven. Als ik de bijsturing bel, krijg ik te horen dat ik het achterste stel dan maar moet ontruimen en in opzending mee moet nemen. Nee, dat is een goede oplossing... Uiteindelijk stel ik voor de reserve dan mee te nemen. Met wat gemor (ze hebben liever de reserve op zijn plek) krijg ik mijn collega mee. En hebben we ineens een hele slag Groningen om bij te kletsen. Beetje controleren, wat kletsen; ideaal.

Op 23 juni is het dan zover; Mijn eerste dienst helemaal alleen! Het heeft bijna 4 maanden gekost, maar nu gaat het dan gebeuren. Een dienst van 8 uur en 14 minuten, met einde dienst om half elf 's avonds. Met de stopper naar Utrecht. Dan met een mDDM naar Almere heen en weer. Dat gaat allemaal zonder problemen. Hooguit een reizigster die van de hele OV-Chipkaart niks begrijpt en heel veel moeite moet doen om te begrijpen dat we met meerdere vervoerders op het spoor rijden en ze daarvoor apart in- en uit moet checken. Door naar Nijmegen om een trein naar Arnhem te rijden. Eten bij de lokale döner boer in het dan nog tijdelijke station van Arnhem. Daarna wederom naar Nijmegen om een trein naar Zwolle te rijden. Dat klinkt makkelijker gezegd dan uiteindelijk gedaan...

We vertrekken heel punctueel uit Nijmegen en Lent om tussen Lent en Elst tot stilstand te komen. Er schijnt een internationale trein te staan met een verdacht pakketje erin in Arnhem, dus heel Arnhem wordt platgegooid. En daar staan we dan, te genieten van het uitzicht op... niet veel. Het duurt uiteindelijk veertig minuten voor we in Elst en Arnhem Zuid kunnen komen. Net voor Arnhem worden we ingelicht dat we niet verder zullen rijden dan Arnhem omdat de internationale trein op het spoor is geparkeerd tussen Arnhem en Dieren en dat baanvak nu dus is geblokkeerd. En daar staan we dan, in Arnhem. Mijn Zwolse collega en ik horen de omroep vertellen dat er stop- en snelbussen rijden tussen Arnhem en Zutphen en we besluiten dan ook achter de horde reizigers aan te lopen om de bus naar Zutphen te nemen. Na een hele hoop reizigers in Zutphen verder te hebben geholpen, komt er een Intercity naar Zwolle voorgereden. Er is een machinist, maar geen conducteur. Dat is ook snel opgelost, nadat we de bijsturing meedelen dat wij die trein dan wel willen rijden. Uiteindelijk komen we anderhalf uur later dan gepland aan in Zwolle en word ik met een taxi naar huis gebracht, omdat de laatste trein naar huis al is vertrokken.

De rest van de diensten gaan op zich allemaal goed. De gebruikelijke zaken komen weer voorbij; reizigers zonder geldig vervoerbewijs, reizigers met vragen, reizigers met problemen... De reiswereld heeft niet stilgestaan toen ik afwezig was, dus alles gaat gewoon door.

De officier van justitie praat door over de strafeis die ze stelt. De advocaat van D.L. pleit voor de meeste van de zaken die vandaag aanhangig gemaakt worden voor vrijspraak. Dat is nu eenmaal zijn werk. De boel verdedigen waar die te verdedigen valt. De grote vraag is natuurlijk of de rechters daar ook 'intrappen'. De rechters bestaat in dit geval uit drie rechters, want de zaak vindt plaats in de meervoudige kamer. De drie rechters nemen twee weken de tijd om hun strafeis te formuleren.

Maar voor mij is het heel simpel. Als ik het hele verhaal zo aanhoor, heeft D.L. nogal wat problemen. En ben ik zomaar een voorbijganger in zijn leven. De zoveelste die hij tegenkomt waar hij problemen mee heeft. Zit er niks persoonlijks aan, maar heeft hij wel de pech dat hij mijn bril heeft kapot gemaakt. Die zal hij moeten vergoeden. En mijn advocaat heeft ook een schadevergoeding geëist. Of ik die krijg, hangt van de rechters af. Maar dat is alleen maar een geldbedrag. Ik mag er dan wel wat voor kunnen kopen, maar eigenlijk koop ik er niks voor. Het zal dat wat ik heb meegemaakt niet weg kunnen halen, ervaring of niet. Geld is leuk, maar het zal nooit genoeg zijn om de vier maanden waarin ik problemen heb gehad met mijn werk te kunnen vergoeden.

Maar, ik moet ook eerlijk zijn en zeggen dat het me niet alleen maar narigheid heeft gebracht. Het heeft me ook een aantal mooie dingen opgeleverd; Ik heb ontzettend warme reacties gehad van de mensen om me heen. Ik heb gezien hoezeer collega's en vrienden voor je klaar kunnen staan. De reacties op het forum, de sms'jes en telefoontjes die ik mocht ontvangen, de kaarten, de bloemen... Geweldig veel steun van iedereen om me heen, waar ik heel veel aan heb gehad.

Is dit dan het einde van mij bij de Nederlandse Spoorwegen? Nee. Stop ik als HC? Nee, ook niet. Ik heb er wel over nagedacht, heb het zwaar overwogen of ik voor die paar centen die ik bij het spoor verdien mijn gezicht wel wil laten verbouwen. Maar je moet ook realistisch blijven. Hoe vaak ga ik dit tegenkomen? In het artikel staat geschreven dat dit de derde mishandeling was in twee jaar tijd. Maar dat klopt niet. Ik heb drie keer aangifte gedaan, waarbij ik één keer eerder ben geslagen. Op mijn arm. En dat staat in geen verhouding tot wat mij op die laatste rit naar Kampen op een zaterdagavond in februari is overkomen. Zoals dat overkomt je misschien één keer. Daar ga ik toch vanuit. En daarom zal ik ook aanblijven als HC bij de Nederlandse Spoorwegen. Voorlopig dan. Wat de toekomst me gaat brengen weet ik niet. Dat zien we dan wel weer.

Het heeft vier maanden tijd gekost, een hoop energie, een hoop inzet van mezelf, maar ook van collega's. Het is geen leuke ervaring. En die ervaring gaat ook nooit meer weg. En daar kan geen psycholoog iets aan doen, die kunnen het alleen verwerkbaar maken. Zodat het gemakkelijker is het een plekje te geven.

Werken op de trein brengt risico's met zich mee, maar het blijft een vak apart. Het blijft mooi...

De rechter heeft uiteindelijk besloten dat het voorarrest van D.L. lang genoeg is geweest en heeft als strafeis vier maanden celstraf (die hij dus al in voorarrest heeft uitgezeten) plus betaling van de door mijn advocaat gevorderde schadevergoeding geëist. Dat is waar ik het mee zal moeten doen. Daarmee is ook de hele rechtsgang afgesloten en is het verhaal op papier voorbij.

Mikos
Berichten: 3535
Geregistreerd: ma 29 aug 2005 23:33
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door John » do 18 aug 2011 11:26

Een verhaal waar ik zelf stil van word. Diep respect voor deze conducteur die zich er niet onder laat krijgen. Hoop dat je nog heel wat jaren met plezier en voldoening op de trein blijft werken.

John
Moderator / Beheerder
Berichten: 7612
Geregistreerd: vr 27 maart 2009 23:57
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 24 keer
Ontvangen Bedankjes: 14 keer
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door groentje » do 18 aug 2011 16:44

Einde verhaal, en toch weer niet. Een hoofdstuk is afgesloten, maar gelukkig is het verhaal niet ten einde. En staan er je nog heel wat mooie momenten te wachten. Sterkte!

groentje
Medewerker Infrabel
Medewerker Infrabel
Berichten: 1530
Geregistreerd: vr 09 jan 2004 01:35
Woonplaats: Brussel, België
Heeft Bedankt: 1 keer
Ontvangen Bedankjes: 2 keer
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door TPCAigle » do 18 aug 2011 17:41

Dank je wel voor je openheid. Wordt er net als John weer stil van.

Avatar gebruiker
TPCAigle
Berichten: 430
Geregistreerd: vr 19 okt 2007 21:56
Woonplaats: Gelderland
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door Rick » do 18 aug 2011 22:35

Diep, diep respect Mikos. Enerzijds dat je de moed verzamelt om hieruit te komen, anderzijds voor je openheid op Opeens over je terugkomst.

Rick
Berichten: 1157
Geregistreerd: vr 11 sep 2009 00:53
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door enkelereis » do 18 aug 2011 23:26

Ik wens je veel sterkte en hopelijk komt er niet weer zo'n idioot op je pad.

Het is een heel verhaal dat je geschreven hebt, zo kunnen we ook zien wat voor een impact dat op jou leven en werk heeft gehad.

enkelereis
Berichten: 76
Geregistreerd: za 05 maart 2011 18:07
Woonplaats: Twente
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door SRich » za 20 aug 2011 23:18

Mikos, goed dat je het verteld en nog steeds sterkte, mischien het overwegen waard om in hoger beroep te gaan...

Om even terug te keren, het is voormij onbegrijpelijk dat iemand die hulp weigert maar 4 maanden cel krijgt...zo iemand verdient minimaal een gratis reisje naar het pieter baan centrum.
Ik Spoor Niet
Laurent: "En wat verwacht je nu? Dat de NS van te voren gaan communiceren: Let op, donderdag 13 Januari is het spoor gestremd vanwege een ongeluk dat nog moet gebeuren?"

Avatar gebruiker
SRich
Berichten: 892
Geregistreerd: vr 03 dec 2010 21:30
Woonplaats: Zuidholland
Ontvangen Bedankjes: 3 keer
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door Mikos » zo 21 aug 2011 14:00

Er valt niets in hoger beroep te gaan. Als je voor de meervoudige kamer komt, nemen die een bindende beslissing. Daar valt verder niks tegen te doen, ook niet als ze besluiten hem met een bloemetje de deur uit te sturen, excuses van mij verwachten en van hem verwachten dat hij belooft het nooit meer te doen...

Ik vind die 4 maanden allang goed. Er was een machinist die zich daar wat drukker over maakte, waarna ik hem zei dat ik er toch niks aan kan veranderen en me er wel druk om kan maken, maar ik daar alleen mezelf mee heb. Dat vond hij dan wel weer een goede insteek, ik moet het laten rusten, heb er vrede mee. Ik moet wel knipoog

Er komen, zoals Groentje zegt, nog heel veel mooie momenten aan en dat is ook mijn doel: Plezier hebben in mijn werk. Dat zal dan wel in een iets andere vorm zijn dan voor februari, het geheel maakt toch enorm indruk en de ervaring die ik nu heb zal ik altijd met me meedragen, maar ik zal het maar zien als een bijdrage aan mijn eigen groei in mijn werk. Ik hoop ook dat iedereen op deze manier kan zien dat het werk van een conducteur ook mindere kanten heeft en dat het voor sommige collega's niet altijd even makkelijk is om door de trein te gaan.

In ieder geval bedankt voor jullie reacties; die doen altijd heel erg goed. Het geeft je toch een steuntje in de rug om te zien dat er toch nog altijd heel veel gewone mensen op de wereld zijn en ze niet allemaal een steekje los hebben... knipoog

Mikos
Berichten: 3535
Geregistreerd: ma 29 aug 2005 23:33
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door Pluisje » ma 22 aug 2011 18:06

Als regelmatig reiziger op de Kamperlijn heb ik me de afgelopen tijd regelmatig afgevraagd hoe je verhaal verder zou lopen.
Het is goed dat je je verhaal hier schrijft. Ik plukte ooit eens een uitspraak van internet die hier misschien wel van toepassing is:
"Datgene waarover men niet spreken kan, kan men ook niet tot rust brengen."
Sterkte Mikos en probeer je wereldbeeld niet definitief door een malloot te laten veranderen.

Pluisje
Berichten: 431
Geregistreerd: za 17 dec 2005 01:12
Woonplaats: Overijssel
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door Nieuws » vr 09 sep 2011 11:18

Geweld op Kamperlijn 'incidenten'

9 september 2011

KAMPEN/ZWOLLE - Twee gewelddadige incidenten op de Kamperlijn in een relatief korte tijd. Vorige week deed een conducteur aangifte van mishandeling.

Het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) bracht dat woensdag pas naar buiten omdat het onderzoek naar de dader stokte.

De Kamperlijn is geen agressielijn, benadrukt een woordvoerder van NS. Het zijn incidenten, puur toeval, er zit geen lijn in, zegt de woordvoerster. Volgens haar gebeuren er op de lijnen van en naar Zwolle niet vaak ongeregeldheden.

Bron: De Stentor

Nieuws
Medewerker Forum
Berichten: 15377
Geregistreerd: wo 19 maart 2008 14:12
Ontvangen Bedankjes: 3 keer
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door Mikos » vr 09 sep 2011 11:23

Men doet de gevallen die de laatste tijd zijn voorgekomen (waaronder mijn verhaal, maar ook een conductrice die in haar arm werd gebeten en vorige week een conducteur die knock-out werd geslagen) af als 'incidenten'. Puur toeval. Niks stijgende lijn.

Het personeel denkt hier toch anders over. Ikzelf uiteraard ook. Het gebeurt steeds vaker en het mag in Zwolle dan relatief rustig zijn, er zit wel degelijk een stijgende lijn in. Ik mag hopen dat het bedrijf een keer wakker wordt en hier op gaat ingrijpen. Ze komen nu over als de Minister van Informatie in Irak. "Nee hoor, niks aan de hand." roffel

Mikos
Berichten: 3535
Geregistreerd: ma 29 aug 2005 23:33
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door John » vr 09 sep 2011 15:05

Aan wat voor maatregelen denkt het personeel eigenlijk zelf?

Zelf denk ik dat de NS bij het inzetten van een conducteur toe moet naar minimaal twee conducteurs per trein. In je eentje ben je toch vrij kwetsbaar. Een parkeerwacht loopt bijvoorbeeld ook niet alleen z'n ronde.

John
Moderator / Beheerder
Berichten: 7612
Geregistreerd: vr 27 maart 2009 23:57
Woonplaats: Amsterdam
Heeft Bedankt: 24 keer
Ontvangen Bedankjes: 14 keer
Bericht Re: Conducteur op Kamper lijntje mishandeld (deel 3) door Mikos » vr 09 sep 2011 23:03

Inzet van Service en Veiligheid, zodat een trein 'schoongeveegd' kan worden, zoals dat heet. Net zo lang volledige controle uitvoeren (elk treinstel, elke reiziger) totdat iedereen een geldig vervoerbewijs heeft en daarna inderdaad inzet van meer personeel, gecombineerd met meer spontane controleacties.

Sowieso is het regel dat op treinen waar twee of meer agressiemeldingen voor gemaakt worden binnen een half jaar tijd er een tweede conducteur aanwezig is. Maarja, dan moeten er net op die trein op dat tijdstip twee agressiemeldingen in hetzelfde half jaar komen...

Mikos
Berichten: 3535
Geregistreerd: ma 29 aug 2005 23:33
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Op en Rond de Rails

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


cron