Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Op en Rond de Rails
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

De Wisselrubriek #10: Probleemdienst

Verhalen van OV-personeel

Plaats een reactie

Bericht De Wisselrubriek #10: Probleemdienst door Redactie » zo 11 sep 2011 22:44

[center] Afbeelding
Elke twee weken neemt een OV-medewerker ons mee naar de belevenissen in de wereld van het Openbaar Vervoer.
In de Wisselrubriek komen die belevenissen van verschillende medewerkers die in het Openbaar Vervoer werken.
[/center]

Voor de eerdere delen in de Wisselrubriek klikt u op de links hieronder:
Vanuit het HC-hok:
Drugs en alcohol op het station, CSI op de trein, Controle in de trein
Van achter het stuur: “Er is op dit moment helaas geen treinverkeer mogelijk”
Vanaf de post: Nachtdienst, Het gele lijntje
Vanuit de Kiosk: Mensen die het moeten verpesten, Koffie, thee, vieze boekies!!
Vanuit de metrocabine: Opleiding tot metrobestuurder

Vanuit het HC-hok: Probleemdienst

Soms gaan de dingen zoals ze van tevoren gepland zijn. Soms gaan ze niet zoals ze gepland zijn. Zo ook vandaag. Ik sta in Utrecht om een spitstrein naar Tiel te rijden. Als ik op het perron aankom staat er een SLT-IV. Dat is voor een rit midden in de spits niet genoeg, dus ik verwacht nog een tweede treinstel. In de tussentijd loop ik het stel in dat is voorgezet door een rangeerder. Ik merk op dat het licht in het treinstel uit is en zet de verlichting van het treinstel aan in de cabine. Daarna zet ik de eindbestemming van de trein in de lichtkranten en loop ik het treinstel uit om naar de voorkant te lopen en te kijken of ik iets kan betekenen bij het combineren van de treinstellen.

Er komt zowaar een andere SLT aangereden en die stopt, zonder te combineren, langs het perron. Er loopt een collega in een geel hesje teveel op het perron merk ik op. En dat is er een die niet voor de lol op het perron loopt, het is namelijk een storingsmonteur. Voor ik het weet staan zowel de rangeermachinist als de storingsmonteur samen met de afkomende hoofdconducteur en afkomende machinist in de cabine van de aangekomen SLT. Ook de PLP stapt naar binnen voor het overleg. De HC komt naar buiten en vertelt wat er aan de hand is. "In Den Bosch is er een storingsmonteur bij geweest die de trein uit kwam lopen en tegen mij zei dat dit stelletje helemaal winterklaar zou zijn." Ik reageer met: "Dus in Zaltbommel begonnen de problemen?" Inderdaad, de machinist kreeg geen groene lamp meer te zien. Zonder groene lamp mag een machinist niet vertrekken, omdat dan niet aangetoond kan worden dat de deuren allemaal gesloten zijn. Nu heeft de SLT gelukkig een beeldscherm voor de machinist waarop hij precies kan zien wat de status van elke deur is. En aan de hand daarvan kan er gelukkig alsnog doorgereden worden tot het eerstvolgende grote station, waar een storingsmonteur naar het probleem kan kijken.

Terwijl de storingsmonteur bezig is het treinstel volledig te resetten, komt mijn machinist om de hoek kijken. Als hem is uitgelegd dat het probleem nu niet verholpen kan worden, maar de stellen toch gecombineerd moeten worden en hij daardoor niet in deze cabine komt te zitten, komt er een ander probleem naar boven. Er blijkt nog een stel vast te zitten aan het binnengekomen treinstel. De Procesleider Perron (PLP) neemt ondertussen contact op met de knooppunt coördinator, die onder andere de taak heeft bij dit soort problemen alles te monitoren, om zo te voorkomen dat de treinenloop in de war raakt. Na wat natellen komen ze aan 14 bakken SLT, wat gewoon de reizigersdienst in mag. Dus men is al aan het regelen dat we dan toch combineren met het voorgereden stelletje en met 14 bakken naar Tiel rijden. Totdat ik dat hoor en opmerk dat ik alleen ben en geen tweede conducteur heb. Zolang die er niet is mag ik niet vertrekken, om de veiligheid van het vertrekproces te garanderen onderweg (ik noem een Houten Castellum waar het perron niet recht is), maar ook om te voorkomen dat we onderweg vertraging oplopen omdat niet op elk station de trein volledig te overzien is. Dus die optie wordt snel afgeblazen en de storingsmonteur stelt mijn machinist voor om dan te vertrekken met deze 10 bakken SLT en dat hij dan op de terugweg ook geen groene lamp krijgt, maar wel op het beeldscherm in de cabine alles kan overzien. Samen met mijn controle op het sluiten van de deuren kunnen we de veiligheid dan alsnog garanderen. Het gaat alleen iets omslachtiger. De machinist is het hier mee eens en loopt naar de voorkant van de trein om deze op te bouwen, zodat we kunnen vertrekken.

Terwijl hij dat doet, loop ik naar het voorgebrachte viertje, om de reizigers daar te vertellen dat dat stel niet meegaat en ze in de andere trein moeten stappen. Ik klim de cabine in en roep het verhaal om. Vervolgens draai ik me om om te kijken of de, toch al behoorlijke volle, trein leegloopt. Maar iedereen blijft stug staan. Een tweede poging helpt ook niks. De storingsmonteur concludeert dat deze microfoon het dan dus niet doet en ik loop buitenom naar het eerstvolgende balkon om daar om te roepen. Dat helpt gelukkig wel; de hele trein stroomt leeg. Toch wel handig, een omroeppunt op elk balkon.

Ik heb met de machinist afgesproken dat hij contact met mij zoekt via de portofoon als hij er klaar voor is. Zodra hij er klaar voor is, piept hij mij op en sluit ik de deuren. Ik loop naar de cabine, maar zodra ik daar ben, hoor ik dat achter mij de deur wordt geopend door een reiziger die buiten staat en dat de reizigers doodleuk de trein weer in stappen. Ik zoek contact met de machinist en vraag hem wat er gebeurt. Hij meldt mij dat er een deurstoring zit in de aller-achterste deur en dat de storingsmonteur die deur af gaat sluiten. Net op dat moment komt de storingsmonteur mij voorbij gelopen.

Na een aantal minuten komt de storingsmonteur weer voorbij en meldt mij dat hij naar voren gaat om te kijken of alles nu goed is. Ik volg hem en na een teken van de PLP dat alles goed zou moeten zijn, sluit ik wederom de deuren. Ik loop naar de voorste cabine, waar de storingsmonteur op zijn hoofd staat te krabben. Bij de door hem afgesloten deur staan nu allemaal vraagtekens op het beeldscherm van de machinist. De storingsmonteur belt nog met onze storingscentrale, maar die geeft al snel uitsluitsel: Hier mag niet mee vertrokken worden. Er wordt besloten de trein op te heffen. Ik loop naar het balkon en roep daar om dat we een deurstoring hebben en dat daardoor de trein niet kan vertrekken. De hele trein loopt wederom leeg, allemaal gezucht en gekreun is hoorbaar en veel reizigers grijpen meteen naar hun mobiele telefoon om door te geven aan het thuisfront dat ze wat later thuis komen.

Al snel word ik gebeld door de bijsturing, die me vraagt of ik in plaats van naar Tiel dan naar Nijmegen wil gaan. Ik schrijf de treinnummers op die ze voor me in gedachten hebben en loop langs de trein richting de stationshal. Onderweg kom ik nog wat zuchtende reizigers tegen die ik jammer genoeg niet verder kan helpen. Veel geklaag, "Altijd wat met die nieuwe treinen", maar het verandert niks. Als wij de veiligheid niet kunnen garanderen, gaan we liever niet dan op hoop van zegen. Maar dat interesseert reizigers jammer genoeg niets. Zij willen alleen maar naar huis. Daar is ook wel wat voor te zeggen, maar als iets stuk is, is het stuk. Als thuis de televisie het begeeft, houdt het jammer genoeg ook op.

Ik vertrek een kwartier later met een collega van mijn eigen standplaats met 12 bakken VIRM richting Nijmegen. Tot aan Arnhem controleren we een van de 2 zesjes. In Arnhem aangekomen piept de nieuwe machinist voor het laatste stukje naar Nijmegen me op dat hij last heeft van een storing en dat hij gaat bellen met de storingscentrale. Het duurt een minuut of twee, waarna hij me wederom oppiept met de mededeling dat de trein niet helemaal langs het perron staat en daardoor de ATB niet in kan worden gezet, omdat hij nu met de nieuwe voorkant te dicht op het sein staat. De trein moet dus eerst een paar meter worden opgetrokken. Dus onze machinist moet eerst 12 bakken naar achteren lopen, de trein een meter of 10 verplaatsen, 12 bakken terug naar voren lopen en dan kunnen we vertrekken. Ik roep dit om en vertel wat er gaande is. Dat de reizigers zo direct onze machinist voorbij kunnen zien lopen en wat de bedoeling is. Ik vraag de machinist om te kijken of de machinist die tot Arnhem gereden heeft de trein op de juiste plek heeft neergezet. Het duurt even en dan kunnen we een paar meter verder langs het perron worden gezet.

Als de machinist terug komt lopen vertelt hij me dat hij vanuit de cabine het bakbordje niet meer kon zien vanuit de cabine, dus de aankomende machinist heeft de trein heel netjes neergezet. We concluderen dat het bakbordje dus op de verkeerde plek staat en ik beloof de treindienstleider daarover in te lichten, zodat onze machinist zich bezig kan houden met het vertrek gereed maken van onze trein. Jammer genoeg is in de tussentijd de trein van een kwartier later naar Nijmegen aan de overzijde van het perron aangekomen en wordt die net veilig gezet naar Nijmegen op het moment dat onze machinist de trein klaar heeft gemaakt. De passagiers nu inlichten dat de trein aan de overkant van het perron eerder gaat vertrekken levert die trein alleen maar vertraging op als mijn hele trein leeg stroomt om in die trein in te stappen, dus vanuit tactisch oogpunt laat ik dat maar achterwege. We gaan er immers op bloksafstand achteraan. Dat levert een paar boze blikken op van reizigers die toch een poging doen om over te stappen op het laatste moment, maar bij de net gesloten deuren stranden. Vervelend voor de reizigers, maar anders komen we hier nooit meer weg.

Dan vertrekken we, met 17 minuten vertraging, richting Nijmegen. Mijn collega is iets naar achteren gelopen om de achterkant van de trein te kunnen overzien tijdens het vertrekproces en komt binnendoor naar de tussencabine waar ik plaats heb genomen. "Nou, ik denk dat we een serviceronde maar even moeten laten voor wat het is, want in de beide bakken waar ik nu net doorheen ben gelopen is er alleen maar geklaag te horen van boze reizigers en ik vrees dat we het er niet levend van af brengen." waarschuwt hij me. Er is ook geen beginnen aan; 12 bakken boze reizigers, waar moet dat eindigen?

Ter hoogte van Arnhem Zuid hoor ik dat er diverse installaties uitvallen. Dat is meestal geen goed teken. We rollen nog wel door, met 60, maar versnellen doen we niet meer. Na een minuut piep ik de machinist op met de vraag wat er aan de hand is. Hij meldt mij dat de bovenleidingspanning weg is gevallen en dat hij aan het bellen is om het probleem op te lossen. Na een paar minuten weet hij het probleem op te lossen en net wanneer ik de reizigers aan het informeren ben over wat nu weer het probleem is, trekken we weer op om zonder verdere problemen naar Nijmegen te rijden. Weliswaar met 22 minuten vertraging, maar we komen heelhuids aan in Nijmegen, waar ik de reizigers via de omroep ondanks alles toch nog een fijne avond toe wens.

Het is nu echt tijd om een half uurtje bij te komen van twee probleemtreinen en alle bijbehorende reizigers die je op zo'n moment toch niet meer kunt plezieren, hoezeer je je best ook doet. Wát een feest...

Redactie
Medewerker Forum
Berichten: 135
Geregistreerd: vr 10 nov 2006 21:19
Bericht Re: De Wisselrubriek #10: Probleemdienst door AGH » zo 11 sep 2011 23:38

wel een leuk verhaal, maar je zult toch wel eens erger mee maken?

AGH
Oud OV-collega
Berichten: 318
Geregistreerd: ma 04 dec 2006 13:36
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Op en Rond de Rails

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


cron