Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Op en Rond de Rails
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

Het Bevroren Wissel #4: Praktijkervaring

Verhalen van OV-personeel

Plaats een reactie

Bericht Het Bevroren Wissel #4: Praktijkervaring door Redactie » ma 26 dec 2011 17:46

[center] Afbeelding
Het Bevroren Wissel is de thema-uitvoering van "De Wisselrubriek" en "De Reizigerscolumn". De bijdragen in Het Bevroren Wissel komen van zowel OV-personeel als van reizigers en hebben één ding met elkaar gemeen: Ze gaan over OV-belevenissen in de sneeuw en verstoringen.[/center]
Eerdere delen:
Deel 1: De eerste nacht onder nul
Deel 2: Bar slecht weer
Deel 3: Bijna gestrand

Praktijkervaring

Het was december 2009 (of januari 2010, mijn herinnering laat mij even in de steek). Als aspirant-machinist viel ik met mijn neus in de boter: verstoringen waar de honden geen brood van lustten. De winter was aangebroken, en dat hebben we geweten.

"Met Nico!", opende mijn mentor het telefoongesprek met de bijsturing. "Hmhm, ja ja. [..] Spoor 4b zeg je? Is goed. [..] Heb je een treinnummertje? Negen-en-zestig-hmhmhm... Dat is duidelijk! [..] Geen HC beschikbaar? [..] Ja, wij gaan kijken. Bedankt, en sterkte vandaag!" Snel nog even een aantekening gemaakt op de achterkant van het dienstkaartje, waar van de oorspronkelijke inhoud uiteindelijk niets terecht was gekomen. "Stoptreintje naar Arnhem, ga je mee?" zei hij terwijl hij zijn jas aan trok. "We hebben geen HC, maar ik sleutel de trein wel," en we liepen de centrale hal in.

Beneden op spoor 4b aangekomen, stonden er 4 bakken mat'64 op het perron. Afgeladen. Er klonk applaus, want de mensen waren blij om ons te zien. "Gaat deze nu naar Arnhem?", "Stopt hij ook op Maarn?", "Wanneer kunnen we gaan rijden?" maar voordat we de vragen konden beantwoorden, kwam er een HC aansnellen. "Meester, meester... Gaat u 'm naar Arnhem brengen?" waarop mijn mentor dat bevestigde. Een zucht van opluchting. "Ik ga even omroepen! Ik moet naar Arnhem, maar kan de bijsturing niet bereiken. Maar die probeer ik wel weer te bellen als we in Arnhem zijn!" en weg was hij. Dus toch een HC.
Ik kijk naar de CTA: 'Vertraging +45 minuten' staat er in rode letters. "Die rijden we er nooit uit," grapte ik naar Nico. Maar dat maakte niet uit; de trein zou gaan rijden. 'Dames en heren, goede middag! Er is een machinist gevonden en zodra hij voorin zit, zullen wij gaan rijden als stoptrein naar Arnhem en voor u stoppen op alle tussengelegen stations, herhaling [...]'.

In de cabine was het lekker warm. Snel stuurstroom in, stroomafnemers op, verbruikers inschakelen en een treinnummer invoeren. Het sneeuwde nog steeds. Achter onze cabine in het gangpad hoorden we mensen praten, iemand belde met het thuisfront dat er eindelijk een trein naar Arnhem zou gaan en het goede nieuws: hij zat er in. "Ja, maar echt comfortabel is het niet, want als ik hard uitadem heb ik de ellebogen van mijn buurman in mijn ribben!" Er klonk gelach. Het sein kwam veilig, de HC meldde over de portofoon dat hij maar buitenom ging sleutelen, floot en sloot de deuren. Hij meldde zich in de achterste cabine en wij zetten de trein in beweging.

Als de trein kon sputteren, had hij dat zeker gedaan. De draaistellen kraakten hevig onder het gewicht van alle reizigers. De temperatuur buiten zorgde er voor dat de condens op de trein direct bevroor en de ramen aan de binnenzijde waren beslagen. Bunnik kwam in zicht, met een dikke laag sneeuw op het perron. Ik riep om. "Bunnik, station Bunnik! Dames en heren, let u op bij het uitstappen, de perrons én de op- en afstaptreden van de trein kunnen glad zijn!" Reizigers er uit, nieuwe reizigers er in. In Driebergen-Zeist werden we - wederom - met luid applaus onthaald, want door het barre weer was alternatief vervoer eigenlijk ook geen optie.

De rest van de stations gingen voorbij en na de boog kwam Arnhem in zicht. De HC riep om, nog steeds vanuit de achterste cabine want er was gewoonweg geen vierkante centimeter meer over om in de trein te kunnen omroepen, laat staan om een controle uit te voeren. Onze collega achter in de trein benoemde de mogelijke overstappen en verontschuldigde zich voor de vertraging. Maar dat leek niemand meer te schelen. De deuren werden ontgrendeld en glibberend en glijdend begaven de reizigers uit onze trein zich op het perron. Wij stapten uit de cabine en we leken wel 'helden'; veel reizigers kwamen ons persoonlijk bedanken.

"Netjes hoor," zei Nico. "Nog steeds 45 minuten vertraging! Je hebt lekker gereden!" Wij gingen op zoek naar een bak koffie. "Hoe komen wij nu terug," vroeg ik aan Nico. Maar daar wist hij ook geen antwoord op. "Ik blijf in Arnhem totdat de bijsturing mij iets terug laat rijden. Als jij de kans ziet om een trein richting Utrecht te halen, dan ben je vrij om te gaan. Ze zullen je toch niet missen..." was zijn advies. En dat klopte: ik mocht niet zelfstandig rijden, en de praktijkervaring had ik vandaag toch al lang en breed binnen.

Jorick

Redactie
Medewerker Forum
Berichten: 135
Geregistreerd: vr 10 nov 2006 21:19
Bericht Re: Het Bevroren Wissel #4: Praktijkervaring door seinhuis » di 27 dec 2011 22:47

Mooi verhaal

seinhuis
Berichten: 3975
Geregistreerd: vr 25 aug 2006 10:46
Ontvangen Bedankjes: 1 keer
Bericht Re: Het Bevroren Wissel #4: Praktijkervaring door lars515 » ma 16 jan 2012 19:08

En? Hoe zijn jullie uiteindelijk weggekomen?

lars515
Medewerker NS
Medewerker NS
Berichten: 10
Geregistreerd: di 08 nov 2011 20:47
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Op en Rond de Rails

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast