Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Op en Rond de Rails
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

De Wisselrubriek #19: Zwarte vrijdag

Verhalen van OV-personeel

Plaats een reactie

Bericht De Wisselrubriek #19: Zwarte vrijdag door Redactie » ma 06 feb 2012 13:05

[center] Afbeelding
Elke twee weken neemt een OV-medewerker ons mee naar de belevenissen in de wereld van het Openbaar Vervoer.
In de Wisselrubriek komen die belevenissen van verschillende medewerkers die in het Openbaar Vervoer werken.
[/center]

Voor de eerdere delen in de Wisselrubriek klikt u op de links hieronder:
Vanuit het HC-hok:
Drugs en alcohol op het station, CSI op de trein, Controle in de trein, Probleemdienst, De eerste klas, Aanrijding
Van achter het stuur: “Er is op dit moment helaas geen treinverkeer mogelijk”
Vanaf de post: Nachtdienst, Het gele lijntje, NCBG, Bovenleiding
Vanuit de Kiosk: Mensen die het moeten verpesten, Koffie, thee, vieze boekies!!
Vanuit de metrocabine: Opleiding tot metrobestuurder, Nachtelijke avonturen, Opleiding RandstadRail
Vanuit de werkplaats: Tussentijd Controle Beurt
Vanuit de tram: 3 februari in Amsterdam

Vanaf de bok: Zwarte vrijdag

Deze vrijdag begon als alle dagen die ik in de korte tijd bij de NS als aspirant-machinist heb gewerkt: Rustig met een bakkie koffie. Mijn mentor en ik hadden middels de weersverwachtingen al in de gaten dat het weleens een zware dag zou kunnen gaan worden op het spoor, zo tegen het middaguur zou het namelijk gaan sneeuwen. Halverwege ons eerste rit bij een stationnement toch maar even buienradar gecheckt en daar zagen we rond een uur of 7 's morgens al (!) dat de weergoden zich niet helemaal hielden aan dat wat de meteorologen ze had opgedragen: Het sneeuwde al in Friesland en dat ging rap onze kant op.

Maar goed, dat waren zorgen voor later, tot zo'n uur of 12 was er geen centje pijn, mooie slag Utrecht - Baarn gereden, waar inmiddels een dus laagje sneeuw lag. Voor mij als aspirant natuurlijk een cadeautje, want het zag er echt hartstikke mooi uit. Na de laatste rit, naar Den Haag, werd het tijd om als een speer weer terug te komen, in mijn geval Huis.

Dat ging eigenlijk redelijk goed, totdat we bij Schiphol aankwamen. Daar een half uur stilgestaan, weg vervolgd, maar in plaats dat we naar Duivendrecht reden, bogen we af naar Amsterdam Sloterdijk. Toen wisten we eigenlijk al genoeg. Via de railpocket kwam de onheilstijding dan ook snel binnen en na aankomst op Amsterdam Centraal bleek al snel dat de hele boel plat lag.

Onze dienst zat er inmiddels op, maar we hebben ons natuurlijk wel gemeld bij de Operationeel Manager. Daar werd al snel duidelijk dat er tot een uur of 17 helemaal niets zou gaan rijden, in welke richting dan ook. De tijd gedood met gestrande collega's en een warm bakkie soep en regelmatig poolshoogte nemen of er al iets van treinverkeer mogelijk was.

Rond een uur of 16 was het raak; er zou "iets" richting huis gaan rijden. Wij rennen natuurlijk en uiteindelijk opeengepakt in een cabine wachten op wat er komen ging. Het leek er echter verdacht veel op dat heel reizend Amsterdam besloten had een dagje in een van de tussenliggende steden te gaan winkelen, want de trein (2-4tjes SLT) was afgeladen. Het heeft een kwartier geduurd voordat we wegkwamen omdat ze de deuren niet dicht kregen. Na een paar korte stops kwamen we aan op het volgende station. Daar stond het zwart van de mensen. Er kon al geen mug meer bij en er stond daar toch zeker een mannetje 500. Dat werd dus helemaal niks. Uiteindelijk de cabinedeur maar op slot gedraaid want het begon een tikkie onvriendelijk te worden allemaal.

Na veel vijven en zessen toch door naar het station daarna. Daar er maar uit gegaan, want deze sprinter ging, net zoals alle sprinters rond dat tijdstip, niet verder als het station voor het station waar ik wezen moest. Op mijn overstapstation begon het een beetje kritisch te worden; het bleek dat daar al een uurtje of 3 al mensen aan het wachten waren in die steenkou. Mensen boos, gefrustreerd, ons lichtelijk wanhopig ons aanklampend met vragen. Eerlijkheid bleek het beste te werken: "Mevrouw, ik wil ook ontzettend graag naar huis, maar ik weet op dit moment net zoveel als u".

Daarna de gok genomen door de volgende naar het station voor het station waar ik wezen moest maar te nemen. Daar was het in ieder geval rustig, hoopten we, en dat bleek te kloppen. Aldaar waren al een aantal reizigers een taxi aan het regelen naar mijn eindbestemming, bleek met een man of 8 best te betalen.

Na een minuut of 10 kwam via de treindienstleider het bericht dat er een trein aankwam, die ook nog even op het station voor het station waar ik wezen moest zou halteren. Dat deed hij. Wij naar de voorste cabine. Deze was afgeladen, net als de rest van deze 4-bak VIRM. Ons erin geperst en samen met reizigers en collega's genoten van het laatste stukkie natuur, dat er werkelijk adembenemend bijlag. Iedereen was uitgelaten, want gossiemieppie; wat een avontuur!

Toen de HC met gevoel voor humor omriep dat het met een vertraging van ruim 4 uur toch gelukt was het eindstation te bereiken, ging er een luid gejoel en applaus achter ons op. Bij het verlaten van de cabine de meester een schouderklopje gegeven, want hij kwam overduidelijk niet vaak op het baanvak maar reed onberispelijk.

Na een dienst die tegen de 13 uur liep nog even uitgepuft en toen snel naar huis.
Dit was mijn eerste winterse dag bij het spoor en vond het een mooi avontuur. Ik begrijp echter wel de grote kritiek van de buitenwacht want de informatievoorziening op de stations is niet echt geweldig, om maar eens een understatement te gebruiken.

Redactie
Medewerker Forum
Berichten: 135
Geregistreerd: vr 10 nov 2006 21:19
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Op en Rond de Rails

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast


cron