Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003


Forumoverzicht  • Verhalen, reportages en meer  • Op en Rond de Rails
   
Registreren
 
 
 

Opeens Had Ik Het ... over treinen en ander openbaar vervoer, sinds 2003

De Wisselrubriek #1: Drugs en Alcohol op het station

Verhalen van OV-personeel

Plaats een reactie

Bericht De Wisselrubriek #1: Drugs en Alcohol op het station door Redactie » do 03 maart 2011 14:03

[center] Afbeelding
Elke twee weken neemt een OV-medewerker ons mee naar de belevenissen in de wereld van het Openbaar Vervoer.
In de Wisselrubriek komen die belevenissen vanaf de post, vanuit het HC-hok, van achter het stuur en vanuit de Kiosk.
[/center]

Vanuit het HC-hok: Drugs en Alcohol op het station

Sommige mensen zijn van zichzelf raar. Anderen doen raar nadat ze iets hebben gedronken, ingeslikt of gesnoven. En als ze dan eenmaal raar doen, dan verlangen ze ineens hulp. Zo ook de man in mijn verhaal.

Ik stapte uit de trein, de rit zat erop. Alle reizigers verlieten de trein en ik sloot de deuren zodat de rangeerder de trein in een keer kon meenemen. Ik liep weg van de trein en zag de rangeerder lopen, een collega met wie ik het goed kan vinden. Met deze collega stond ik te praten, toen daar ineens een man naast me kwam staan. "Goedenavond meneer, u wilt iets vragen?" begon ik het gesprek. Ik bekeek hem snel en zag dat hij wat wankel op zijn benen stond. Met licht dubbele tong beantwoordde hij mijn vraag met: "Kunt u me helpen?" Ik draaide me weg van de collega om de man wat aandacht te geven waar hij om vroeg. "Zegt u het eens?"

"Gaat niet goed..." zei hij. "Nee, gaat het niet zo goed?" Inderdaad, hij stond ook niet meer stil en rechtop staan was momenteel ook niet zijn favoriete hobby. Hij had de grootste moeite om overeind te blijven. "Gaat niet goed..." herhaalde hij. Dat had ik inderdaad al wel begrepen. De collega vertrouwde mij de man toe en liep richting de trein om die weg te rangeren. Ik bleef met de man achter en besloot hem te helpen.

"Ga maar even tegen de Kiosk aan staan, daar heb je steun" zei ik tegen de man terwijl ik naar de Kiosk wees op 10 meter afstand. Hij leunde tegen de Kiosk en vanaf daar ging het echt mis. Hij boog steeds verder door en dreigde steeds meer en meer om te vallen. "Hoe komt dat zo?" vroeg ik de man. Hij wees naar het geopende blikje bier dat hij op de bar aan de buitenkant van de Kiosk had neergezet. "Teveel gehad... Veel te veel gehad..." Zoveel was mij eigenlijk al wel duidelijk. Maar toen was het heldere moment voorlopig ook wel weer voorbij. Hij bukte zich weer en dreigde nu definitief om te vallen, dus heb ik heb maar vastgegrepen. Aanspreekbaar was hij nu ook niet meer, hij reageerde totaal niet meer op de vragen die ik stelde. Ik kreeg het idee dat hij zelf ook totaal niet wist wat hij deed, want ik had de grootste moeite om hem vast te kunnen blijven houden en te voorkomen dat hij echt om zou donderen. Ik zag ook niet echt een uitweg uit deze situatie en bleef hem maar aanspreken in de hoop dat hij weer aanspreekbaar zou worden. Heel even kwam hij weer bij en had ik het idee dat het weer beter zou gaan, maar voor ik er erg in had, stond ik weer met een zoutzak in mijn armen midden op het perron van het station.

Ik besloot Service en Veiligheid op te piepen middels mijn portofoon, in de hoop dat zij mij konden assisteren bij dit bijzondere geval. Ze meldden mij dat ze er aan kwamen. Maar in de tussentijd stond ik nog met die man in mijn armen. Die maar niet bij wilde komen of wilde reageren op mijn vragen. Het duurde gelukkig niet lang voor de twee collega's van Service en Veiligheid bij me waren. De mannelijke collega kwam naast me staan en sjorde wat aan de man, in de hoop hem weer bij te kunnen krijgen. Dat lukte aardig. "Kom, gaan we even op dat bankje daar zitten." zei mijn collega. Samen begeleidden we de man naar het bankje, waar we hem met veel pijn en moeite op plaats lieten nemen. Hij zat nu weliswaar, hij werd er niet rustiger van. Zijn bewegingen werden eigenlijk alleen maar erger...

Het begon spastisch te ogen; zijn armen en benen deden dingen die hij ogenschijnlijk helemaal niet wilde doen. Het enige dat wij konden doen was hem tegenhouden als hij weer een beweging maakte. En blijven zeggen dat hij rustig moest blijven. En vragen stellen. We bleven maar vragen stellen. Of het alleen drank was geweest. Het antwoord liet even op zich wachten, hij had eerst weer een black-out. Toen hij weer bij was, liet hij weten dat hij nog wel meer had gehad. De vrouwelijke collega was intussen aan het bellen voor een ambulance. En de mannelijke collega en ik bleven maar stoeien met de spastische reiziger. Die maar "Sorry, sorry, ik wil dit helemaal niet!" bleef roepen.

Tussen het stoeien door kwam er uit de reiziger dat hij naast alcohol, flink veel, ook nog wel wat anders had gebruikt. Hij had het over cocaïne, maar dat kun je toch niet nagaan. Het was 'spul van mijn vrienden'. Volgens hem hadden die alleen maar goed spul. Maar in combinatie met de grote hoeveelheden alcohol die hij schijnbaar had genuttigd, was het toch niet zo'n groot succes.

Het duurde ongeveer 10 minuten, maar toen waren er ook twee ziekenbroeders bij ons aanwezig. Daar waar mijn collega en ik vooral heel aardig voor de zieke reiziger waren geweest, waren de ziekenbroeders dat absoluut niet. Wij spraken hem steeds aan als hij weg dreigde te vallen. Zij pakten hem bij zijn gezicht en bewogen dat heen en weer. Was wel effectiever, dat moet ik ze nageven. "Wat is je naam?" Nou, die kwam ook meteen boven water en voor ik er erg in had, liepen ze met hem in het midden naar de trap. Nog groter was mijn verbazing toen ze doodleuk met hem de trap af liepen om vervolgens aan de andere kant van de tunnel de trap weer met hem op te lopen. Weliswaar met een broeder aan elke zijde, maar ze kregen het toch maar mooi voor elkaar.

De ambulance midden op het stationsplein leverde nogal wat nieuwsgierige mensen op, zeker toen de reiziger op een brancard werd vastgesnoerd om te voorkomen dat hij nog weg zou sjouwen (zoals hij zelf beweerde, want hij hoefde ineens helemaal geen hulp...). Nu maken die ambulancebroeders dat natuurlijk wekelijks mee, misschien zelfs dagelijks, dus die weten met welk bijltje ze hakken, maar voor mij was dit toch een nieuwe ervaring.

Nou deed ik al niet aan drugs en alcohol, maar nu ik dit heb meegemaakt, laat ik het lekker helemaal voor wat het is... Sommige reizigers...

Redactie
Medewerker Forum
Berichten: 135
Geregistreerd: vr 10 nov 2006 21:19
Bericht Re: De Wisselrubriek: Vanuit het HC-hok #1 door SRich » do 03 maart 2011 19:31

roffel

HC'er ik heb echt respect dat je het zo goed heb afgehandeld....maar ik lig hier werkelijk in een deuk... roffel
Ik Spoor Niet
Laurent: "En wat verwacht je nu? Dat de NS van te voren gaan communiceren: Let op, donderdag 13 Januari is het spoor gestremd vanwege een ongeluk dat nog moet gebeuren?"

Avatar gebruiker
SRich
Berichten: 892
Geregistreerd: vr 03 dec 2010 21:30
Woonplaats: Zuidholland
Ontvangen Bedankjes: 3 keer
Bericht Re: De Wisselrubriek: Vanuit het HC-hok #1 door Broodtrommel » do 03 maart 2011 19:55

Mag ik wel weten wat er dan grappig aan is? Ik vind het anders best ernstig dat iemand zo ver kan gaan,

Avatar gebruiker
Broodtrommel
Spoormedewerker
Spoormedewerker
Berichten: 1626
Geregistreerd: do 10 jun 2010 19:28
Bericht Re: De Wisselrubriek: Vanuit het HC-hok #1 door Laurent » vr 04 maart 2011 00:39

Wat mij opvalt is dat je bij EHBO altijd leert iemand op de grond te zetten, maar de S&Vers deze persoon op een bankje neer hebben gezet. Ook een dronken iemand kan knock out gaan zonder enige aankondiging.
Neem ook eens een kijkje op mijn youtube kanaal: Railion 6513

Avatar gebruiker
Laurent
Moderator / Beheerder
Berichten: 3446
Geregistreerd: vr 06 okt 2006 23:14
Woonplaats: Somewhere over the Rainbow
Bericht Re: De Wisselrubriek: Vanuit het HC-hok #1 door hcnm » vr 04 maart 2011 11:54

Mjah, maar dat is het verschil tussen theorie en praktijk, probeer een tegenstribbelend persoon maar eens te laten liggen. Het kan iemand meer op zijn gemak stellen door voor te stellen ergens te gaan zitten, natuurlijk blijf je er dan wel bij staan voor het geval dat die persoon alsnog onderuit gaat.

hcnm
Berichten: 1043
Geregistreerd: di 25 maart 2008 19:08
Bericht Re: De Wisselrubriek: Vanuit het HC-hok #1 door Mikos » za 05 maart 2011 15:50

EHBO is dan ook niet meer dan een leidraad. Je kunt beter iets doen, dan niets. En ook met iemand op een bankje zetten of op de grond leggen: Zie het inderdaad maar voor elkaar te krijgen. Als iemand zo spastisch reageert en je gaat die op de grond neerleggen, weet je maar nooit hoe hij gaat reageren. Zolang hij niet volledig in elkaar klapt of omvalt en enigszins bij kennis is, kun je beter samenwerken dan zo iemand verplichten op de grond te gaan liggen, terwijl die persoon dat helemaal niet wil. Deze man vroeg dus om hulp, niet om een partijtje stoeien, omdat iemand in de EHBO-cursus heeft geleerd dat je iemand dan het beste op de grond kunt neerleggen knipoog

Mikos
Berichten: 3535
Geregistreerd: ma 29 aug 2005 23:33
 

Plaats een reactie

Keer terug naar Op en Rond de Rails

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 0 gasten


cron